Eren Akbaş

Kimseleri istemiyorum Düşüncelerimde yola çıktığım vakit Gerçeğin beni bunalttığı günlerde Dilimden düşürmediğim bir şarkı gibi Sen ol sesimin konak yerlerinde Yeter...
Reklam
Otur yanı başıma bilerek yanıldığım Zayıflığım benim, bayramlık sevincim Otur yakınıma, otur yalnızlığıma... Yalan bile olsa, yanlış bile, suç bile Dokun hayal ellerinle kalbimin derinine.
Ben ona, sabah olamasam da Dingin bir ikindiüstü olayım istemiştim O her şeyin usul usul durulduğu saatlerde Gelsin, yüzünde uçuk bir gülümsemeyle Yaslasın yorgunluğunu gövdemin yaşlı çınarına Serip üstüne yapraklarımın ağırlıksız yorganını Dinlendireyim istemiştim gölgemin serinliğinde Üşütmek istememiştim.
Kimselerin vakit ayırmadığı biriyim Biliyorum. Sıradan bir alışkanlık, körleşmiş Bir küçücük ayrıntıyım Biliyorum. (Bir sigaranın tutuluşu örneğin İçilişi ve sonra atılışı) Öfkem biraz da bu benim Ya siz biliyor musunuz? Saygısızsam, saldırgansam, acımasız İlgisizlik besliyor kötü yanlarımı Ya siz biliyor musunuz?
Ve ona adeta ebeveyni gibi duyduğum güven, Onda tam tersine, güvenim kadar sonsuz, sınırsız Bir ihanete dönüştü. Bu sayede keyif sürdü...
Reklam