Kuyucaklı Yusuf, eser ölümle başlıyor ölüm ile bitiyor. Biri var ki ölmeden ölüyor, yaşayan ölüye dönüşüyor. Yusuf bu hayatın yabancısı bu hayatı anlamıyor insanların bu kötülüğünü, vicdansızlığını, sahtekarlığını kavrayamıyor kendini ait bulmuyor o yere, bir garip yolcu gibi onların yanında konaklıyor onların yanında yaşıyor ama onlar gibi hissetmiyor onlar gibi düşünmüyor onları anlamıyor ama mecbur onların yanında kalıyor çünkü gidecek yeri barınacak bir evi yok çünkü hem yetim hem öksüz.
Eseri beğendiğimi söyleyebilirim gayet akıcı bir şekilde kendini okuttu. Eseri okurken duygulanmamak elde değil özellikle Muazzez'in düştüğü o acınası hal Yusuf'tan yardım beklediği gelip kendini kurtarmasını istediği o diyaloglar beni hüzünlendirdi. Okumanız tavsiye edilir.