Ebrar Uludağ Çınar
@ebraruldg
Instagram Kitap Sayfam: kitaplardanbidunya
48 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Okullarda bizim öğrendiğimiz en önemli şey, en önemli şeylerin okullarda öğrenilemeyeceği gerçeğidir.
Sayfa 52 - Doğan Kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
KANLI BİR ‘GO’ MAÇINA HAZIR MIYIZ?
‘Şibumi’ Uzak Doğu felsefesini, aslen Batılı olan bir karakterden dinlediğimiz bir kitap.
Öncelikle söylemek isterim ki kendi çapımda oluşturduğum favori kitap karakterleri listeme yeni bir isim dahil oldu; Alexander Nicholai Hel. Kitap bu karakterin gelişimini anlatan bir bildungs roman aslında. Kitap öyle bir kurguyla kaleme alınmış ki, başından sonuna Nicholai Hel kimdir, nasıl düşünür, nasıl sekiz dil bilen, çok zeki ve mistik yetenekleri olan bir çocukken CIA,IRA gibi kuruluşların kiraladığı bir katile dönüşebilir... size bunları merak ettiren bir dizilim var kitapta.
Karakterin Amerika’ya daha doğrusu onun deyimi ile Amerikanizme olan nefretini dile getirdiği sahneler gerçekten okunmaya değer. Öte yandan aslında her şeyin ötesinde kitaba ismini veren ve Japon felsefesine bir kez daha hayran bırakan o kavram ‘şibumi’ye ulaşma yolculuğu okuyoruz. Her ne kadar karakterin bazı davranışlarını şibumiye uygun bulmasam da... Şibumi nedir peki? Hel’i yetiştiren Japon generalin deyimiyle;
“Şibumi, sıradan, olağan görünümlerin altında yatan gizli üstünlükleri anlatır... Kendini kanıtlama gereği duymayan bir alçakgönüllülük demek.”
Uzak Doğu insanının, manevi ve doğal olana değer verme felsefesi birçok yerde Batılı maddeci anlayış ile karşılaştırılarak bize sunulmuş. Okurken hak vermemek elde değil.
Kitapta dikkatimizi çeken bir diğer nokta ‘Go’ oyunu. Karakterimiz satranca benzeyen zeka ve strateji oyunu olan go oyununda uzun yıllar eğitim almış ve go oyununu kafasında yaşayan gerçekten ilginç bir karakter. Kitapta geçen go oyunu sahneleri bana Zweig’ın Satranç kitabını anımsatmadı desem yalan olur.
İncelememde son olarak kitapta dipnot olarak düşülen ilginç bir olaya değinmek istiyorum. Kitabın yazarı Trevanian’ın diğer bazı
Fizik kurallarına ters gibi görünen bir ilke vardı çünkü: Zaman ancak, içi boş olduğu zaman ağırdır.
Ama aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye duyduğum ihtiyaç, onun işitmeye olan ihtiyacından fazlaydı.