Kendi kafasıyla düşünemeyecek ve
kendi kendisinin yargicı olamayacak kadar rahatini sevenler, yasaklara olduğu gibi boyun eğerler. Böylelerinin işi kolaydır. Ötekiler ise, yasakları içlerinde hissederler.
Her insanın yaşamı, onu kendine götüren bir yoldur,
bir yol denemesi, bir yol taslağıdır. Hiçbir insan yüzde
yüz kendisi olamamıştir, ama yine de herkes gücü yettigince ilerler bu yolda, kimi biraz daha gözü açık kimi biraz daha gözü kapali. Herkes kendi doğumuna iliskin artıkları, bir ilkçağ dünyasınn sümüksü cismini ve yumur-
ta kabuklarını sonuna dek sürükleyip götürür kendisiyle.
Kimileri vardır, hiçbir vakit insan aşamasına erişemez;
kurbağa olarak, kertenkele olarak, karınca olarak kalır.