Ecdadim…
Ahmet Şimşirgil’in Kayı 3 kitabını okurken yine derin düşüncelere daldım… Osmanlı tarihini her okuyuşta insanın içi doluyor. Ecdad dediğimiz insanların nasıl çileler çektiğini, ne büyük imtihanlardan geçtiğini gördükçe hayranlık duymamak mümkün değil…
Bu bölümde Yavuz Sultan Selim vardı. Sert mizacıyla bilinen bir sultanın, aslında ne kadar ince ruhlu ve teslimiyet sahibi olduğunu görmek beni çok etkiledi.
“Yüce Allah beni atalarımın ocağına padişah yapınca…
…Mekke-i Mükerreme ile Medine-i Münevvere’nin süpürgeciliğini bana nasip eyle!”
Bir cihan padişahının kalbinden geçen dileğe bak…
Hükmetmek değil, hizmet etmek istemek…
İşte insanı asıl büyüten de bu değil mi?
Ahhhh ecdadim …Osmanlı Tarihi
Ahmed Şimşirgil’in Kayı 2. kitabını okudum ve gerçekten tarih okumalarım arasında en iyisi diyebilirim. Bu sene kendime yaptığım en güzel şeylerden biri buydu. Tabii ki yine yalnız okumadım Ben ne okuyorsam gruba da okutuyorum, artık onlar için farz gibi bir şey oldu
Kitapta en çok dikkatimi çeken şeylerden biri kardeş kavgaları oldu. Taht uğruna yaşanan acılar, imtihanlar… İnsan okurken hem üzülüyor hem de o dönemin şartlarını anlamaya çalışıyor. Devletin bekası için verilen zor kararlar var, bir yanda nizam-ı âlem anlayışı, bir yanda kardeş kanı… Gerçekten yürek burkan ama tarihin bir gerçeği olan hadiseler.
Bir de Fatih Sultan Mehmed… Onu sadece bir cihan padişahı olarak değil, ilme ve sanata değer veren bir şahsiyet olarak okumak ayrı etkiledi beni. Şairliği, “Avni” mahlasıyla yazdığı şiirler, âlimlere gösterdiği hürmet… Sadece kılıçla değil, kalemle de fetih yapan bir sultan. İstanbul’u fetheden bir komutan ama aynı zamanda ilmi merkeze alan bir medeniyet kurucusu. Bu yönü insanı gerçekten hayran bırakıyor.
Ehli sünnet çizgide yazılmış olması da ayrı bir huzur veriyor. Okurken sadece bilgi almıyorsun; ruhun besleniyor. Ah canım ecdadım… Ne badireler atlatmışlar, ne imtihanlardan geçmişler… Küçük bir beyliğin cihan devleti oluşuna şahit olmak, o ruhu hissetmek tarifsiz.
Gerçekten tek kelimeyle: muhteşem. Tarih okumalarina mesafeli olanlara siddetle tavsiyemdir
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şekerim kitabı okuyalı uzun zaman oldu aslında bir inceleme yazasım yoktu ama dün gece cinleri tepeme getiren bir inceleme okudum. Ecdadından bihaber bir abla kitap hakkında şöyle bir yorumda bulunmuş "Kitapta çok fazla küfür var bizim ecdadımızın ağzından tekbir eksik olmazdı cart curt..." Hani herkes kitap okumalı denir ya katılmıyorum şekerim. Bunlar okumasın. Bunların eline kimse kitap vermesin çünkü okuduklarını anlamamaları bir kenara, bir de kitabı kötüleyen yorumlar yapıp saygısızlık ediyorlar.
Kitabı övmeme bence gerek yok İhsan Oktay Anar edebiyatımızın zirvesinde ışıldayan bir güneş gibi. Anar'ın elinden kötü kitap çıkmaz. Son derece sürükleyici bir dönem kitabı. Fantastik-bilimkurgu-gizem yan türü diyebiliriz. Anlatım büyüleyici. Yani öyle güzel bir kitap ki siyasal islama bulanıp hayatı o çerçeve dışında görüp yorumlayabilme yetisini yitirmiş insanların sevmeyeceği kadar güzel bir kitap. Oradan pay biçebilirsiniz!
Sabah akşam ecdadım da ecdadım diye yatıp kalkan, düşünce yapısı AHaber ile şekillenmiş biri değilseniz kitaba en az 8 puan verirsiniz ki ben de 8 verdim. Şiddetle tavsiye edilir.
10/10
2025 20. kitabı
Selamün aleyküm, hayırlı ramazanlar...
Benim güzel ecdadım, tahmin edildiği üzere Ramazan'a kıymetini ziyadesi ile veriyordu.
Ramazanda yapılan yardımlar, etkinlikler, Osmanlı'nın mübarek Ramazan'a hürmetini ve daha fazlasını öğrenmek isteyenler mutlaka okusunlar.
Gözyaşlarımı tutamadım çünkü nasıl bir ceddimiz var iken, milletimizin bugünkü geldiği hâl kalbimi çokça üzdü...
İnsaAllâh yeniden Osmanlı'da olduğu gibi milletce hürmetine dikkat ederek ihyâ ederiz nice ramazanlarımızı...
Nerede O Eski Ramazanlar #çamlıcayayınları
Nerede O Eski Ramazanlar #çamlıcayayınları
Herkes kendine yakışanı yapar; düşünür.Edebiyat
Şerife Bacı, 1921 yılının soğuk bir kış gecesi, işgale direnmek için sırtladığı cephanenin altında donarak can vermişti. Kucağındaki bebeği ise Türk milletinin gerçekleştireceği mucizenin bir nişanesi gibi hayata tutunmayı başarmıştı. Albay Osman Bey, yaşlı gözleriyle bebeği kucağına aldı. Öptü, kokladı. Ardından vatanı için kahramanca can veren Türk kadınının cesedi önünde esas duruşa geçerek konuştu: “Türk kadını, dünyada emsali bulunmayan kahraman bir anadır. Öyle anadır ki tarihte nice kahramanlar, cihangirler doğurmuştur. Arkadaşlar, Milli Mücadele’yi kazanacağımızın en büyük misali işte önümüzde: Biri ölü, biri diri yatıyor!”
Milli mücadeleyi bir tek kişiye isnat edenler utanır mı bilmiyorum. Adı üstünde milli mücadele. Bebekler bu uğurda bebekliğini yaşayamamış, çocuklar çocuk olmamış, kadınlar tabiri caizse erkek gibi davranmak zorunda kalmış. Ama hâlâ bazı beyinsizler çıkıp da keşke Atatürk şunu şunu yapacağına ülke Yunan'da kalsaydı diyebiliyor. Yunan orada duruyor keşke sen oraya gitsen.
Bu konuda karşıma öz benliğim çıksa gözünün yaşına bakmam. Yani ola ki bu yaşıma kadar bir yerde bir zaman bu konu hakkında yanlış düşünmüşümdür o benliğim de geri gelse kınarım, lanetlerim. İnsan yanlış düşünebilir, yanılabilir, hatalı davranabilir. Çünkü tarihi yaşamadık orada değildik. Ama bu tarihi yaşayan, tanık olan insanları okumak zorundayız, dinlemek zorundayız, yaşadıklarına kulak vermek zorundayız. Yoksa capslerde olduğu gibi çok pişman bir ecdat görürüz. Ben bunca şey bunlar için mi yaşadım derler gerçekten. Herkesin ağzında bir ecdat lakırdısı. Senin ecdadın sadece 2. Abdülhamit mi? Vahdettin senin ecdadın değil mi? Şerife Bacı senin ecdadın değil mi? İşine gelenin sadece hatalarını görüp işine gelmeyeni gözünü kapatmak mı tarih bilinci? El insaf. Hiçbir şeye
10/10
Kitabı henüz okuyorum lâkin okudukça kalbim yumuşuyor. Bütün güzel hasletleri sinesinde barındırıyor, her defasında zarif kelâmı ile yürekleri okşuyor..
Satırlarında yer alan Osmanlıyı okudukça iştiyâkım artıyor. Bu ne güzel bir Devleti Aliyye ki hasreti müslümanların bağrında..
Müşerref oluyorum ecdâdım ile..
Osman hocamın kitapları defalarca kere okunmalı ki bir tesir olâ dillere, sînelere...
