Ece
@ecediktas
25 Haziran
113 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Elimizden akıp giden; karanlık, kasvetli, bizi zavallı kılarak boğan günlere yemeklerle, buğularla, kokularla, seslerle güzel bir gün süsü veririz. Kahveler içer, sigaralar tüttürürüz bunun için.
Kahve ve sigara bir türlü süslemiyor bugün hayatımızı.
Reklam
Şüphesiz zamanla herhangi bir yara izi kalmaksızın kendiliğinden bir telafi imkânı her zaman için söz konusudur. Şu şartla ki ruhsal ihtiyacın acı şiddeti yüzünden çocuk, bu süre içerisinde daha sonraki hayatında etkisini duyacağı bir umutsuzluk tavrını benimsememiş olsun.
Ve sen İstanbullu,
sen kendi ellerinin hünerine alışmış olduğundan şaşarsın İstanbullulara:
ne kadar ince, ne çeşitli hünerleri var, dersin.
Uyuyamayan, uykusuzluk hastalığı çeken kişiler; karanlığın getirdiği sınırsız özgürlük ve gerçeklikle baş edemeyen kişilerdir aynı zamanda. Bu insanlar, gün boyunca her şeyi izlemekle oyalanırlar. Oysa gece artık izlenecek bir şey yoktur. Sadece, yaşamın o belirgin sesi duyulur içten içe. Gündüzden soyutlanıp kurtulmuş olan anlamsızlık, artık saklı değildir. Hayatta olma bilinci kendini daha güçlü bir şekilde hissettirir geceleri, ölümün varlığı da öyle. "Yaşamın anlamı" gece duyumsanır ve sorgulanır. Kimse bunu öğle yemeği sırasında tartışmaz. Yaşam, gecenin konusudur.
Gece, uyku zamanı olduğu gibi, düş görme zamanıdır da. Gördüklerimizi, işittiklerimizi, kokladıklarımızı ve düşündüklerimizi sınırlayan diller, formlar, davranış biçimleri ve algısal paradigmalar, kendine özgü bir biçimi ve dili olan düşlerin yapısına aykırıdır. Düşlerde renkler, görüntüler, insanlar, duygular ve düşünceler özgürce birbirine karışır ve benzersiz bileşimler yaratırlar. Öylesine özgürdür ki düşler, onları söze dökmekte güçlük çekeriz - insan zihnini gün boyunca biçimlendiren o katı yapılar düşlerimizi dillendirmeye yetmez, hatta engel olur.
Reklam