Ece Nur

ve ben, ben de fazlalıktım. iyi ki hissetmiyordum bunu, daha çok anlıyordum. ama içim rahat değildi, hissetmekten korkuyordum.
Alıntı
insan yalnız yaşayınca, anlatmanın bile ne olduğunu unutuyor. inandırıcılık da dostlarla birlikte ortadan kayboluyor.
Alıntı
donuk ve hiç renksiz, bir sessizlik oldu dünya, neredeyse kopacak kendi içimden, o büyük çığlıklar gibi...
sokma güneşle arana, imkansızın parıltısını! ve tanımadan, hiç tanımadan sev insanları! değişmenin ebedi olduğu yerde güzeldir hayat.
Alıntı
bana öylesine bağlıydı ki, güneş bile bu kadar bağlı değildir güne.
Sayfa 45·Kitabı okudu
Alıntı