Kızgınlık, kişinin benlik sınırlarını ve onurunu kurmasına olanak verir.
Korku, tehlikeli durumlardan sakınmamıza yol açar.
Hüzün, ayrılma zamanı gelmiş bir olay ya da kişiyi simgeler; yeni bir aşamanın başlayabilmesi için, bir devrenin kapanıp bitmesi gerekir.
Suçluluk, vicdan duygusunu oluşturmamıza yol açan bir duygudur.
Utanma, kendi sınırlarımızı bilmemiz gerektiğini, gücümüzün ne kadar sınırlı olduğunu gösterir.
Sevinç, her şeyin yolunda olduğunu bildirir.