Ecrin Yıldız
@ecrin590
Benim için okumak bir tutkudur.
Radyo Yöneticisi
Mimar Sinan Üniversitesi
İstanbul
22 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Senden yadigâr imamesi kırık mavi boncukların kaldı avuçlarımda,
sen yoksun ve ben saçlarımdan başladım yaşlanmaya.
Reklam
Hiçbir zaman anlamadı insanoğlu
Dünya birine kalacak olsaydı Süleyman’a kalırdı
Ölüm satın alınsaydı Nemrut tutar alırdı
Çıkmadık canlara derman bulurdu
Lokman Hekim ölmedi mi?
Bu yüzden hiç korkmadık biz
Umudumuz hep Allah’tandı.
Derdimize yüksel dedik, istediğin kadar yüksel!
Nasıl olsa geçmeyecek misin?
Zalimlere güçlen dedik, dilediğin kadar güçlen!
Nasıl olsa düşmeyecek misin?
Öyle oldu, olacak.
Bu dünya iyiyle kötünün arasında bir yerde
Ama günü geldiğinde iyilerden taraf olacak.
-İlhan Dilek
Suç ve Ceza Öncelikle kitabın başlarında benim için Raskolnikov vicdanlı idealist eğitim almak isteyen iyi biriydi. Ancak zamanla çok karmaşık hale geldi. Örneğin çocukluğuna dair gördüğü rüyada bir ata eziyet edildiğini görerek ağlayıp ben de mi böyle olacağım derken birden öldürme kararını vermesi ve bunu büyük bir soğukkanlılıkla kendince haklı düşüncelere dayatması beni çok şaşırtmıştı. İnsanlar sonuçta iyi şeyler yapmak için genel olarak kötü görülen şeyleri yapabilirler ve bu onları kötü tarafa geçirmezi savunuyordu ancak benim görüşümde bunun pek bir doğruluğu olmamakla birlikte bu düşünesinde bazı koşulllarda ona acıdım ve hak verdim. Yani bu hayat bizi bazen iliklerimize kadar zorladığında ve hak etmediğimizi düşündüğümüz de her insan gibi biz de kendimizce haklı nedenlerle aslında kötülükler yapmıyor muyuz? Kimimiz hırsızlık yaparken (ki bu alenen hırsızlık olmak zorunda değil, emeğinden fazasını kazanmak da bir hırsızlıktır bana göre) kimimiz birini öldürürken kimimiz de en basiti birinin kalbini kırarken canımıza tak ettiğinde kendimizi haklı çıkaracak cümleler bulmaya başlamıyor muyuz kafamızın içinde. Sanırım yeryüzünde savaşlarımızın en büyüklerinden biri de bu düşüncelerle zaten.
İkinci bir düşünce aklımda çok büyük bir soruydu. Bir insan tamamen iyi ya da tamamen kötü müdür? Ya da böyle olması mümkün mü? Yani aslında Raskolnikov'un karakterini kafamda çizmeye çalışırken bu düşünceyle çok karşılaştım. Onun kitapta bahsettiği gibi geçilen bir taraf ya da çizilen bir çizgi var mı? ve olmak zorunda mı? Şuna verdim ki en korkunç insanın içinde bile en iyi dehlizler. En iyi insanın içinde bile çok kötü kara delikler olabilir. İnsan iyi ya da kötü değildir. Kendisidir. Neyse odur içeriği neyse içinde ne bulunuyorsa sadece o. Bunlar sadece birer özelliktir ve
Reklam