Eda ATIŞ
@eda_celik
Reklam
Gülümsedi, nefesini diyaframdan aldı ve yüksek sesle: “Allah topunuzun belasını versin” dedi.
Bir kız çocuğuyla tanışmıştı. Güzeller güzeli bir kız çocuğu. Yuvarlak bir yüzü, sarıya dönük saçları, bal rengi gözleri vardı. Sanki yüzü daima gülüyormuş gibi duruyordu. Geriye dönüp baktığında onu öyle hatırladığını fark etti.
Bir an için iç çekmekten kendini alamadı. O güne dönmek istiyordu. O kızla tekrar tanışmak. Onunla geçen her anını tekrardan yaşamak. Özlüyordu. Kabullenmek çok zordu. Ama gerçeklerin acı olduğunu da çok kez deneyimlemişti. Kafasını yastığa gömdü ve başka şeyler düşünmeye çalıştı.
@felsefic
Korkmuştu, sesi titriyordu. N'nin de başına böyle bir şey gelme ihtimali, onu derinden sarsıyordu. Sesini bile hatırlamadığı ama bir zamanlar çok yakın olduğu arkadaşı... Çekine çekine "iyi misin" ,diye sordu. İyi olduğunu duyunca rahatladı. Artık iki kişiyi değil, bir kişiyi kaybetme ihtimali vardı. Sonra şunu düşündü;
(...)
@felsefic
Reklam