Edanur Kuşaklıoğlu
@eda_kskl
Biraz cesaret, bolca sevgi ve daima umutla...
Şu anda okuduğu kitap
Tarifsiz bir hisKitap Alıntısı
Mutlu ve tasasız olmama rağmen, en neşeli anlarımda bile sebebini bilmediğim bir hüzün üstüme çöküyordu. Neden üzgün olduğumu bile söyleyemeden, önemsiz şeyler için ağlayıp durdum...
Reklam
İnsan suyu bilmeyen balık gibiydi, bilmesi için sudan çıkması gerekiyordu.
Hayat mecbur bırakmadıkça insan hayatı boyunca hayatını sorgulamıyordu, sorgulamak için bir sebep gerekiyordu. Hayat pek çok kişiye bu sebebi veriyordu aslında; tesadüf sandığımız karşılaşmalar, kaderin oyunu sandığımız olaylar hayatın 'gör' deme biçimiydi. Ama çoğunluk görmezden gelmeyi tercih ediyordu, hayatın akıntısının içinde kaybolup gidiyordu ya da büyük bir kayaya çarpıp parçalanıyordu.
İnsanın kendisi hakkındaki bütün gerçekleri bilmesinin iyi bir şey olduğuna ilişkin yaygın kabul gören bir görüş var. Hiç katılmıyorum, iyi bir şey değil, insanın kendisi hakkında herşeyi bilmesi gerekmiyor; öğrenmesi halinde hayatının dengesinin bozulacağı, kişiyi dağıtıp bir daha kendine getirmeyecek gerçekleri bilmemesi çok daha iyi. Tecrübeyle sabit.
...Bu karanlıktan sen, düşler yaratıyorsun.Alıntı
Gözlerini kapattığında gördüğü karanlığın ne olduğu sordu.
"Üzerindeki cübbe nasıl ki yünden meydana geliyorsa, müzik de aynı şekilde sessizlikten meydana gelir. İşte, içinde yaşadığın dünya da, bu şekilde hiçlikten yaratıldı. Bu parça ikiye bölündü ve birisi, boş bir levha olarak sana verildi. Senin gördüğün karanlık işte bu levhadır. Boş olduğu için onda elbette ki ışık yok, böylece sen levhada karanlığı görüyorsun. Ama dünyanın yaratıldığı boşluğun bir parçası olan bu karanlıktan sen, düşler yaratıyorsun."
Böyle başladı: "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum."
Böyle bitti: "Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım."
Reklam