Her güne ertesi günün daha iyi olacağını, onu birazcık olsun unutmuş olacağımı umarak başlıyor ama ertesi gün karnımdaki ağrının hiç değişmediğini, acının sürekli yanan kuvvetli bir kara lamba gibi içimi karartmaya devam ettiğini hissediyordum. Onu birazcık daha az düşünebilmeyi ne çok isterdim, zamanla onu unutabilmeyi başardığıma inanabilmeyi ne de çok isterdim! Onu düşünmediğim dakika artık çok azdı, daha daha doğrusu hiç yoktu.
Bu yaşantının sonu kötü bitecekti. Kitaplarda öyle yazıyordu.Bu yaşantının da sonu kötü bitecek albayım. Bizim gibilerin hayatında güzellikler, kısa süren aydınlıklardır.Bizim gibiler,başkalarının yaşantılarına kısa bir süre için girerler.
Seni görmek istiyordum kısacası.İnsan görmekle bile bazı şeylerin ağırlığına dayanabilir,avunabilir, hayal kurmağa devam edebilir.Sen anlamazsın tabii. Anlamak için insanın bazı eksik yönleri olmalı.