HAKAN TOKDEMİR
@edebi80
Kitapsız bir hayat düşünemeyenlerdenim. Her yeni kitap bir aydınlanmadır benim için. Kitap incelemelerimi, farklı türlerdeki denemelerimi paylaştığım hakantokdemir.blogspot.com
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi
“Yaptığı hareketler ona hiçbir yere bağlı olmadığının şuurunu verdi. Hatta yavaş yavaş etrafından ne kadar uzak olduğunu hissetmeye başladı. Bir an içinde deminkinin tamamiyle aksi olan bir yalnızlık duygusuyla sarsıldı. Etrafına baktığı zaman ağaçların, bulutların, derenin kendisinden hızla uzaklaştığını sezer gibi oldu… Aman Yarabbi, ne kadar yalnızdı.” (Ali, Sabahattin: 2009, 81).
Edebiyatla ilgilenenlerin de anımsayacağı üzere, “1903 senesi sonbaharında ve yağmurlu bir gecede Aydın’ın Nazilli kazasına yakın Kuyucak köyünü eşkıyalar bastılar ve bir karı kocayı öldürdüler.” (Ali, Sabahattin: 2009, 13) cümlesiyle başlar Sabahattin Ali’nin 1937 yılında yayımlanan Kuyucaklı Yusuf’u. (Kuyucaklı Yusuf, bu tarihe kadar daha çok Değirmen (1935) ve Kağnı (1936) adlı öykü kitaplarıyla öne çıkan Sabahattin Ali (1907-1948)’nin ilk romanıdır. Yazar, eseri önce 1932’de Konya’da yerel bir gazete olan Yeni Anadolu’da tefrika olarak yayımlamaya başlamışsa da ücret anlaşmazlığı nedeniyle tefrika yarım kalır. Roman 1936’nın Mart ayında Projector dergisinde tekrar yayımlanmaya başlanmış ancak kısa bir süre içinde bu kez de dergi kapanmıştır. En sonunda 9 Kasım 1936- 21 Ocak 1937 tarihleri arasında Tan gazetesinde tefrika edilen roman, nihayet tefrikanın bitiminde kitap olarak basılabilmiştir.) Daha ilk satırlarda hayatın sillesini küçücük yaşta nedensizce yemiş olan zavallı bir yetimle tanıştırır yazar bizi. Ailesinin vahşi katliamına tanık olmuş ve bunun yanında belki lafı bile edilemeyecek kadar değersiz görünen ama sonradan karakterin hayatında nelere neden olduğunu anlayacağımız bir başparmak kaybı yaşamıştır. İlk satırlardan bir intikam romanı olduğu hatta sayfalar ilerledikçe bir aşk öyküsü anlattığı düşünülebilir ama derinlemesine incelendiğinde edebiyatımızın birçok yönden öncü
ASIL ENGEL KALPLERDE
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2024 33. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 17 Haziran 2024 12:36
Son zamanlarda okuduğum en güzel kitaplardan birini tanıtmak istiyorum sizlere. Kişisel gelişim kitap çılgınlığının dünyamızı sardığı, okurlara ciddi (!) bir biçimde yol gösterdiği son yıllarda gerçek bir yaşam öyküsünden yola çıkılarak yazılmış harika bir roman olmuş “Beyaz Balina Yayınları”ndan 2021’de yayımlanan Gerçek adlı yapıt. Peyton Goddard’ın gerçek yaşam öyküsünden esinlenerek Carol Cujec’in kaleminden çıkmış Gerçek, insanı derinden sarsarken hayatta hiçbir zorluğa bahane bulmamamız gerektiğini yüzümüze bir kez daha çarpıyor adeta. Kişisel gelişim kitaplarına ders verircesine bir gerçeklikle veriyor tüm iletilerini.
On üç yaşındaki Charity’nin mükemmel bir matematik yeteneği ve eşsiz bir belleği var ancak otizmden dolayı konuşamayıp vücudunu kontrol edemediği için çoğu insan onun bir şey anlamadığını ve öğrenemediğini düşünüyor. İstismara uğradığı özel eğitim merkezinden alınıp kabul edilmek uğruna birçok koşulla sınandığı normal bir devlet okuluna gönderiliyor ama ne mutlu ki orada kendisinin yeteneklerinin farkına varan arkadaşları ve öğretmenleri oluyor. Bir tablet aracılığıyla ilk yazdığı cümlenin ise “Ben zekiyim.” olması ise gerçekten kitabın özünü bize çok iyi veriyor. Bu arada Charity sözcüğü yardımseverlik, hayırseverlik gibi anlamlara sahip. Ana karakterimiz de içinde bulunduğu tüm zor koşullara karşın her zaman insanlara yardım etmek için çabalıyor.
Engelli insanların engellerinin kendi durumlarına özgü olduğunu, tüm engellileri tek bir kalıba sokmanın yanlışlığını ve ön yargının insan yaşamında ne kadar kötü olduğunu roman tadında, akıcı, sürükleyici ve etkileyici bir anlatımla bize başarıyla anlatan yazar iç sorgulamaya davet ediyor bir yandan da bizi.
Kitabı okurken merak edip Peyton Goddard’ın yaşamını araştırdım ve imrenilecek bir başarı
YAPAY ZEKA SONUMUZ MU OLACAK?
Kendinizi bildiniz bileli bir kapsülde, türünüzün bile farkında olmadan tek başınıza yaşıyorsunuz. Sadece bir ses sizin ne yapmanız gerektiğini söylüyor: “Yemek saati geldi, oyun saati başlıyor, yatma zamanı” vb. yönergelerle yaşamanın normal olduğunu sanıyorsunuz çünkü başka bir yaşam deneyimlememişsiniz. Sanal bir hayat yaşadığınızın bile ayırdında değilsiniz. İşte, ödüllü çocuk ve gençlik yazarı Dilge Güney’in “Altın Kitaplar”dan yayımlanan son romanı E-ma Çocukları böyle başlıyor.
Marsel adında bir çocukla tanışıyoruz kitabın başında. Marsel doğduğundan beri bir kapsülde E-ma adında bir yapay zeka tarafından büyütülerek yaşayan bir çocuk. Günleri sanal oyunlar oynayarak bir kapsülün içinde geçiyor ancak bir gün kendi türünde bir çocuğun kapsülde belirmesiyle işler değişiyor. Kapsülün dışında da bir yaşam olduğunu ve kendisinin bir deney için kullanılan çocuklardan biri olduğunu öğreniyor. Bu deney kapsamında yetimhaneden küçük yaşlarda alınan çocuklar ileri düzey bir yapay zeka projesi uğruna bir kapsülde tutsak ediliyor.
Güney, romanında yapay zekanın insanlığa katkılarının varlığını kabul ederken kötü amaçlarla kullanıldığında ne büyük zararlar getirebileceğini de okura sorgulatmayı başarıyor. Bir yapay zekayı anne kavramını dahi bilmeden o şekilde tanımanın kişiyi ne durumlara getirebileceğini düşünmemizi de istiyor. Dostluk, çaresizlik, aidiyet gibi kavramların yine benzersiz bir üslupla ele alındığı yapıt, başlarda biraz zor akıyor görünse de (ki bunun olması kapsülü ve Marsel’in durumunu anlatabilmek için gerekli) ilerleyen sayfalarda sürükleyiciğini kazanıp bir solukta okunuyor.
Bir çocuk romanı olduğuna takılmayın, tüm yetişkinlerin bile rahatlıkla okuyacakları bir bilim kurgu romanı E-ma Çocukları. Hayatı sorgularken, çok sezdirmeden ama elindeki