Fatma Nur YILMAZ
@edebi_bilgi
Okumak, bilmek gerek. Çünkü insan en çok bilmediğine düşmandır.
Şu anda okuduğu kitap
Uzaklarda süzüldü, söndü avare yıldız...
Şimdi yollar, tekin değil; sahiller bütün ıssız!..
Reklam
Insanlara karşı her zaman korku dolu bir ürperme hissettiğim ve insan gibi konuşma, insan gibi davranma yeteneğime hiçbir şekilde güvenmediğim için tüm korku ve endişelerimi toplayıp göğsümün derinliklerinde bir kutuya sakladım. Melankolimi ve öfkemi gizlemek için büyük çaba sarf ettim ve bunun yerine kendim masum bir neşe havası geliştirmeye adadım.
Ne başkalarıyla tartışabilir ne de kendimi savunabilirdim. Biri beni eleştirse, ilk düşüneceğim karşımdakinin tamamen ve bütünüyle haklı olması gerçeğiydi, çok büyük bir hata yapmış olmalıydım, her şey bu kadar basitti işte. Bu tür saldırılara uysal bir sessizlik içinde katlanırdım ama içten içe ıstırap içinde kıvranır, dehşetten delirdim neredeyse.
Ben, daha farkına varmadan, tek bir doğru söz konuşmayan bir çocuk olmuştum.
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu.
Reklam