Kütüphanede görür görmez yüz yılı aşkın süre önce kaleme alınmış bu eseri okumak bana ilginç bir deneyim gibi geldi. Alır almaz başladım ve belli bir olay örgüsü dışında kaleme alınan ruhsal, zihinsel arayış içinde olan kitap karakterine rast geldim bu serüvende. Kahramanımız mutluluğun peşinde değil, melankolik takılan, edebiyat aşığı, felsefe tutkunu. Yalnızlığı seven değil bulunduğu ortamda onun gibi insanlar olmadığı için belli bir müddet yalnızlığa mecbur kalmış biri. Bildiklerini, tecrübelerini çevresindeki insanlarla paylaşmaktan çekinmezken kendisine #bitikadam denmesine de karşı. İçinde ölmek değil yaşamak duygusunu diri tutmayı başarıyor eser boyunca. Felsefe olsun, sorgulayan zihne sahip karakter olsun beni de silkelesin derseniz tam size göre.
Reklam değil.
@monoklkitap
"Ben dünyaya olduğu gibi kabullenmek istemediğim için düşlemle onu tekrar yaratmayı ya da yıkarak değiştirmeyi deniyorum. Onu sanatla yeniden inşa ediyor ya da teoriyle alt üst etmeyi deniyorum. Bunlar birbirine iki zıt çaba fakat aralarında uyum ve birlik var."
~
"İşte buradayım: İçimi açtım ve kendimi vurdum; anatomi masalarındakiler gibi iç organlarımı ve sinirlerimi tüm çıplaklığıyla gözler önüne serdim. Eğer isterseniz en hakiki benliğimle tanışabilir ve aceleci yargılardan kurtulabilirsiniz. Burada olan benim biyografim değil içsel olaylarımın gerçek akışıdır. Eserimden geriye kalan her şeyin açıklaması ve anahtarı burada bulunuyor. Bu bir sanat eseri değil, kendime ve başkalarına yapılan bir itiraftır."
Konusu haricinde dikkat çeken bir durum ya da bir olay yok. Edebi açıdan çok zayıf. Çalakalem yazılmış bir günlük gibi. Kitabı bitirdiğinizde ben bunu niye okudum diyeceksiniz. Zamanınız değerli, okunması gereken daha güzel kitaplar var. Balon gibi şişirilmiş ederinden fazlaca övülmüş ve reklamı yapılmış bir kitap. Edebi zevkiniz varsa kitaba el bile sürmeyiniz...
Dedektif Josie Quinn serisinin dördüncü kitabı acik ara farkla serideki en iyi kitap olabilir. Resmen soluksuz okudum.
Polisiye serisi sevenlere şiddetle önerebileceğim son dönemlerin en iyisi Lisa Regan'dan.
@olimposyayinlari 'nin bir cok polisiye serisi var ve hatta ederinden fazlaca öne çıkanları da mevcut. Bence bu serisi hakkettiği değeri göremiyor bile diyebilirim.
Hali hazırda 4 kitabi da varken okuyun derim
Gerçek yaşanmış hikayeler okumayı sever misiniz? Peki ya kendi içinizde yaptığınız yolculukları ? Bu kitap işte tam size göre hem yaşanmışlık hemde kendini bulma adına bir yolculuk aslında önemli olan varış noktası mı yoksa yolda geçen zaman mı umut mu bekleyiş mi yoksa yolun sonunda karşılaşacağımız şeyler mi. Büyük bir dinginlik ile okudum kitabı ve bazı kitaplar gerçekten hiç bitmesin isteriz.
•
Gel gelelim konumuza; Takvimler 1938’li yılları gösteriyor Hitler Avrupayı tehdit ediyor Amerika ise bir mucize arıyor ve bu mucize Atlantik’i geçen bir kasırga sonrası hayattan kalan iki zürafa gerçekleştiriyor. Bu zürafalar San Diego hayvanat bahçesine gönderilmek üzere bir yolculuk haritası oluşturuluyor. Direksiyon başında yetim genç Woodrow Wilson Nickel, inatçı hayvan bakıcısı Riley Jones ve gazeteci Augusta Red bulunmakta. Ve bilmedikleri şey ise bu üç yolcunun yol boyunca yaşadıkları acılardan sıyrılmayı dostluğu ve sadakatlide birlikte öğrencekleridir. Tüm kitap boyunca Woodrow’un hem zürafalarla hemde kendi geçmişi ile kurduğu bağı okumak beni derinden etkiledi sanki o yolculukta bende vardım ve her şeyi derimden hissettim ben çok severek okudum ve sizlerin de okumasını şiddetle tavsiye ederim.
KİTAP Yorumu ve özeti1000Kitap
Mutlu Olma Sanatı, Arthur Schopenhauer’un hayata oldukça gerçekçi hatta yer yer karamsar bakışını yansıttığı, mutluluğu “nasıl sürekli elde ederiz”den çok “nasıl daha az acı çekeriz” üzerinden ele aldığı bir eserdir; Schopenhauer’a göre insan hayatının temelinde doyumsuz istekler vardır ve bu istekler gerçekleştiğinde bile kalıcı bir mutluluk getirmez, aksine yeni arzular doğurarak insanı sürekli bir tatminsizlik döngüsüne sokar, bu yüzden gerçek mutluluk dış dünyadan, zenginlikten, statüden ya da başkalarının onayından değil, insanın kendi iç dünyasındaki denge ve beklenti yönetiminden gelir; kitapta özellikle vurgulanan şey, kişinin kendini tanıması, sınırlarını bilmesi ve hayatını buna göre şekillendirmesidir çünkü herkes aynı şeylerle mutlu olmaz ve başkalarıyla kıyaslama yapmak insanı kaçınılmaz olarak mutsuzluğa sürükler, Schopenhauer bu noktada sade bir yaşamı, aşırı hırslardan uzak durmayı ve gereksiz sosyal rekabetten kaçınmayı önerir; ona göre zihinsel huzur, dış koşullardan bağımsız olarak geliştirilebilecek bir şeydir ve bunun yolu da beklentileri düşürmek, küçük şeylerden tatmin olmayı öğrenmek ve yalnız kalabilme becerisi kazanmaktan geçer, ayrıca insanların büyük kısmının başkalarının ne düşündüğüne gereğinden fazla önem verdiğini ve bunun özgürlüğü kısıtladığını savunur, bu yüzden başkalarının yargılarından bağımsız yaşayabilmek mutluluğun önemli bir anahtarıdır; kitapta dikkat çeken bir diğer nokta ise acının hayatın kaçınılmaz bir parçası olduğu ve bundan tamamen kaçmanın mümkün olmadığıdır, dolayısıyla amaç “hiç acı çekmemek” değil, acıyı azaltacak bir yaşam tarzı kurmaktır, bu da ölçülü olmak, gereksiz risklerden kaçınmak ve duygusal aşırılıklardan uzak durmakla mümkündür; sonuç olarak Schopenhauer mutluluğu büyük ideallerde değil, sakinlikte,
Okuduğum 3. Moliêre kitabı bu. Yine aynı tat aynı hazzı aldım. Muazzam bir hiciv yeteneği, çok ince laf atmalar var. Hatta eserin bir yerinde dayanamadığından kendine bile saydırıyor. Evet direkt kitapta moliêre saydırıyor .
Konusuna gelince sürekli hasta olduğunu sanan bir adamın başından geçenleri muzip bir dille ele alan tiyatro eseri. Tıbba baya saydırıyor şimdikiler haksız fln diyecek ama 1600 lerde tıp = hacamat, lavman, tenkiye den ibaretmiş. Hatta sağlam dîyalog kuran dr oluyormuş. O gözle bakınca %100 hak veriyor insan .
Son olarak belirtmek isterim ki Moliêre ölüm döşeğinde iken bütün dr lar sırf bu ederinden dolayı onu tedavi etmeyip ölüme terk etmişler. Allahından buldu demişler. Bu da bize o dönemin sözde dr larının ne kadar dr olduğunu kanıtlıyor. Yani moliêre i haklı çıkaran onlardı aslında. Sözde Hîpokrat yeminliler sizi.
Neyse... Ağır kitap sonrası bünyeye ilaç gibi geliyor tavsiye ederim
