Deniz Grmz
@edguoglu_tigin
Kitap ve roman tahlilleri. İpucundan(spoyler) nefret ediyorsan okuma.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
12 Eylül ve Tarık Akan...Alıntı
Tarık Akan'ın bu trajikomik başlıklı kitabı her ne kadar bir anı özelliği taşısa da arka planında bizlere: Türkiye'nin en karanlık dönemlerinden birisi olan 1980 Darbesi'ni tüm gerçekliğiyle yansıtır. Özellikle bazı kesimler üzerindeki(Sol Fraksiyon) yansımalarını Akan'ın hapishane günleri üzerinden öğreniriz.
Jönümüz Akan'ın, 52 günlük hapishane hayatı birbirinden çarpıcı olaylara sahne olur. Akan da o dönemde tek suçu, belirli bir görüşe mensup olan insanların, farkında olmadan sistemin çarkları arasında nasıl 'sanık'a dönüştüğünün hikayesini anlatmış olur.
Kitabın odaklandığı ana olay: Akan'ın darbe sonrası Almanya'da yaptığı bir konuşma sebebiyle Türkiye'ye dönüşünde tutuklanması ve sonrasında gelişen olaylardır. Akan gözaltına alındıktan sonra yaşadığı olayları, ellerinde değnekle bekleyen işkenceci polisleri, tütün içilen kasvetli sorgu odalarını ve kendisinin bu olanlara tepkisini çarpıcı bir şekilde anlatır. Sanki bir anı değil de bir roman okuyor gibi buluruz kendimizi... 52 günlük hapishane hayatını bizlere oldukça samimi ve akıcı bir üslupla verir. Şüphesiz bu 52 günlük hapis hayatı onu çıktıktan sonra daha farklı birisi yapacaktır. Nitekim kariyerinin de kırılma noktasıdır. Yeşilçam'ın duygusal ve yakışıklı prensi, dram ve komedilerin başrol oyuncusu gitmiş yerine; daha çok toplumcu-gerçekçi, siyasi bilinci yüksek bir edebi şahsiyet gelmiştir.
Akan bu kitabı darbeden yıllar sonra 2002 yılında kaleme almıştır. Sanat ve düşünsel hayatında yaşadığı dönüşümü 52 günlük hapis ve hücre hayatında edinmiştir. Bu kitap Akan'ın bizlere içini döktüğü bir katarsis özelliği taşır.
Kitapta olaylardan bahsetmek gerekirse:
Kitapta anlatılanlar 3 ana mekânda gerçekleşir: 1. Emniyet ve hapishane. 2. Mahkemeler. 3. Kendi iç dünyası.
1. Burada daha çok maruz kaldığı
Anarşist Estetik ve Ruh Hâli Kitabı
En sevdiğim yazarlardan olan, yeraltı edebiyatımızın büyük şairi Küçük İskender'in eserlerini okumaktan büyük keyif aldığımı belirtmek istiyorum ve incelemeye geçiyorum.
Öncelikle romanın ismiyle başlayalım...
''Flu'es'' ismi, yazarın özellikle tercihi diye düşünüyorum. Flu' kelimesi: bulanık, puslu, net olmayan anlamlarına geliyor. -es takısını da çoğul olarak kullandığını varsayarsak; ''bulanık şeyler'' veya ''puslu şeyler'' olarak adlandırabiliriz. Öte yandan, İngilizcede grip anlamına gelen: İnfluenza'yı da çağrıştırır. Roman boyunca o ateşli ve sayıklama hâlini düşünürsek, bu anlamı daha da tutarlı geliyor. Çünkü anlatıcı, ateşli bir hastalık geçirirken sayıklama hâlinde olan bir bilinç akışı içindedir.
Marjinal ve beatnik bir tarzı olan yazarın, bu şekil bir adlandırmaya gitmesi gayet normal. O sık sık şiirlerinde, İkinci Yeni gibi alışılmamış bağdaştırmaları kullanır. Bazen de şiirlerini bu iskelet üzerine kurar.
Romanın dili şiirsel ve deneysel. Yazar şiirsellikten kopamıyor, bu nedenle romanı okumak (hele ki Küçük İskender tarzını aşina değilseniz) biraz gayret istiyor. Çünkü klasik bir anlatıya; giriş-gelişme ve sonuç bölümlerine sahip değil. Belirli bir olay örgüsü yok. Hatta bir olay örgüsü de yok diyebiliriz.
Romanı okurken bir olayı ya da olaylar dizisine şahit olduğumuzu hissetmek istesek de yazar buna izin vermez. Parçalı yapısı nedeniyle sürekli zihnimizde bir eksiklik ve soru işareti bırakır... Daha çok bir bilinç akışında dolaşırız. Bazen gerçekle yüzleşir, bazen de halüsinasyon hâlinde buluruz kendimizi. Romanın genel atmosferi oldukça tekinsiz ve karanlıktır. Burada aklıma Bilge Karasu'nun ''Gece''si gelse de Flu'es daha farklı bir yapıdadır. İskender, burada bütün kuralları yıkmış, tüm tabuları altüst etmiştir. Biçimsel olarak her şeyi
