Dünyada gözyaşı dökülemeyecek üzüntüler vardır işte. Bunu kimseye anlatamayacağınız gibi, anlatsanız bile hiç kimsenin anlayamayacağı türden şeylerdir. O üzüntü şekli hiç değişmeden, rüzgârsız bir gecede yağan kar gibi sessizce yüreğinizde birikir durur.
"Yorgunluğun yüreğinin içerisine girmesine izin verme" dedi kız. "Annem her zaman söylerdi. Yorgunluk insanın vücuduna hükmedebilir, ama yüreğimin bana kalmasını isterim, derdi."