Kusurlarını görmeden birbirini anlamanın kör duygusu bu iki yanlız insanın üzerine bir mutluluk gibi inmişti. Birbirlerine söylediği sözler gitgide daha içten, daha yavaştı, birbirlerini anlayabilmek için birbirlerine iyice sokulmak zorunda kalmışlardı.
Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum.Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu ânı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.