Keskin aydınlıktan bunahyordum,
Işınlar gibi onun gözleriyse.
İrkildim: olsa olsa bu
Beni evcilleştirebilir işte.
Eğildi, ve çekildi yüzümden kanım,
Şimdi bir şeyler soracak ...
Mezar taşı gibi dursun varsın
Benim yaşamım üzerinde aşk.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Artık aynı bardaktan içmeyeceğiz
Ne suyu ne tatlı şarabı,
Erken sabahlarda öpüşmeyeceğiz,
Ve birlikte gözlemeyeceğiz camdan akşamı.
Sen güneşte soluklanıyorsun, ben ayla,
Ama yaşamadayız biz aynı sevdayla.
Benim yanımda hep candan, sevecen dostum,
Seninlcyse canlı, şen sevgilin.
Ama gri gözlerde ürküyü ben anlıyorum,
Ve sensin suçlusu benim derdimin.
Sıklaştırmıyoruz kısa görüşmelerimizi,
Böyle korumaya yargılıyız erincimizi.
Beklediğim ölüm saati mi yoksa?
Ah, yüreğim nasıl acılı, delik deşiktir!
Şimdi dans eden şu kadınsa,
Kuşkusuz, cehennemliktir.
Bilirim: Fal açıp yolacağım ben de
Bahçeden sevecen bir papatyayı.
Herkes çeker bu yeryüzünde
Aşkın acısından neyse payı.
Şafağa degin penceremde yaktığım bir m um
Ve çekmiyorum özlemini kimselerin.
Ve bilmek de istemiyorum, istemiyorum, istemiyorum
Nasıl öpüldüğünü başka sevgililerin.
Yarın bana aynalar gülerek derler ki
"Artık ne ışıl ışıl gözlerin, ne de canlı ... "
Usulca derim: "Aldı gitti o peri
Tanrısal armağanını."
Paslı yosunlar örtmüş bataklığı,
Suyu çekilmiş gölün, sığlaşmış.
Üzerinde titrek kavaklığın
Ağırlıksız bir ay parıldamış.