Efe Edener
@efe_edener
Felsefe Öğretmeni, E. Gitarist ve Besteci
Kadıköy- İstanbul
21 okur puanıTemmuz 2022 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Siyaset Felsefesinde Yeni Bir YolSiyaset & Politika
2012 yılında yabancı okurlarla ertesi sene ise Türk okurlarıyla buluşan ve ünlü ekonomist Daron Acemoğlu ve James A. Robinson tarafından yazılan “Ulusların Düşüşü: Güç, Zenginlik ve Yoksulluğun Kökenleri” kitabı özellikle siyaset, ekonomi, sosyoloji çıkmazında günümüz uluslarına başarı ve başarısızlık konusunda yol tayin edebilecek derinlikte ve kendi teorisiyle gelen bir siyaset felsefesi kitabı.
Kitabın yazarları ilk olarak devletlerin tarihsel olarak başarılarının ardında yattığı varsayılan kültürel, coğrafi, entelektüel ve ekonomik bakışlı teorileri tarihsel bir perspektifle çürütmekle işe başlıyorlar. Teorileri ikili bir şekilde “siyaseten ve ekonomik olarak kapsayıcı kurumların” siyasi tarihte yükseldikleri ve günümüz uluslarının zengin ve fakirliklerine kökten katkı yaptığı üzerine. Kapsayıcı kurumları ise mülkiyet haklarını dayatan, eşit şartlar oluşturan, yeni teknoloji ve becerilere yatırım yapan kurumlar”olarak görüyorlar. Otoriter kurumların ise ilk başta ulusların gelişimine katkı yapma ihtimalleri olsa da zenginliği kendilerine topladıkları, yeniliği kendi otoritelerine zarar gelir diyerek reddederek kısır döngüye girdikleri ve düşman yaratarak siyasi istikrarı sağlayamadıkları için devamlı olmadıklarını tarihsel gerekçeleriyle öne sürmekteler. Yazarlar ayrıca Güney ve Kuzey Amerika farkında olduğu gibi tarihsel olarak da kurumların yapılaşmasının kapsayıcı ve sömürgeci olmasının da bugüne etki ettiğini de belirtiyorlar.
Kitapla ilgili her ne kadar özellikle Amerika ve Afrika örneğinde devletlerin birbirine müdahalelerine de değinilse de genelde ülke içi siyasi kurumlara odaklanılması belki biraz düşündürücü olsa da özellikle Marksist bakışın ekonomik bakışa öncelik vermesi ve bu durumun otoriter siyaset tarafından kullanılmasının bu ülkeleri düşüşe
Kadınsız ErkeklerAraştırma-İnceleme
Murakami söz konusu olunca sevenler ve sevmeyenler şeklinde eşit dağılmış bir ayrım oluşuyor okuyucular arasında. Sahilde Kafka ve Renksiz Tzukuru Tazaki’nin Hac Yılları okuduğum ve anlatılan mucizenin pek bana gelmediği kitaplardı. Yine de sanatın zevk meselesi kısmını da kendinize ve çevreye hatırlatmakta fayda var.
Kadınsız Erkekler, yazar adına yine şans verdiğim üçüncü kitap, kayıtsızlıktan “hımmm sanırım bir kıvılcım görüyorum.” geçişini açıkçası yaşamış olduğum için üzerimdeki “nasıl sevmezsin?” baskısı belki de azalır. Belki de diğer iki kitabına göre öyküleri çok daha bütünlüklü ve yaratıcı gelmiştir.
Velhasıl Murakami okumanın iniş çıkışın olmadığı dem sesli bir müzik gibi tınlaması bu kitapla daha farklı bir evreye geçti. Tabii ki ki 20.yy’ın politik ve insan kaygısı merkezde toplumsalcılığından etkilenen bendenizin, Murakami’de bu tarz bir esinti bulması imkansız. Yine de edebi güzellikte olan öykülerinin bazılarına parmak basmak yerinde olacaktır.
Kitap 7 öyküden oluşmakta ve spesifik bir perspektif seçmeden kadınsız erkekleri sezdiren öyküleri biraraya getirmekte. Sondan başlayalım.
İsmini kitaba veren öykümüz öykü serisinin en şiirsel ve manifestovari duygusallığı olan, anlık bir telefonla ulaşan haberin kelebek etkisinde müzikalitesi yoğun bir öykü. Kesinlikle okumaya değer.
Kino benim kitapta en sevdiğim öykü oldu. Duygularını dışarı vurmayan ve yaşadığı olumsuzlukları içine atan kahramanımız üzerinden Murakami enfes bir anlatı kuruyor. Son derece de doğru bir noktaya parmak basarak... Öykü boyunca hayatta kalmak için yaptığımız tüm içsel kontrollerin, müdahalelerin aslında nasıl da onanmaz gedikler açabileceği üzerine bolca ruhbilimsel soru bırakıyor ve başta bahsettiğim Murakami bakışımı kesinlikle olumlu anlamda değiştiriyor.
Aşık Samsa ise okudukça
