1=Tepe Sarayburnu: (Ayasofya Topkapı sarayı ve Sultanahmet Camii) bulunur. öncesinde Ana tanrıça tapınağı, Artemis tapınağı Ve Mitra Dini izleri burada yer alır .Kutsal tepelerden biridir. Yerebatan sarnıcı da bu bölgede gezgin Petrus Gillius tarafından ortaya çıkarılmış İstanbul’da 60’ın üzerinde sarnıç var.
2=tepe Çemberlitaş: Üzerinde güneş tanrısı bulunurdu. Nuruosmaniye camii ile taçlandırıldı.
3=tepe Beyazıt: dev boyutlu zafer takı bulunurdu. Boğa meydanı Forum Tauri Pluta ve Hera tapınakları yine bölgede yer almıştır. şu anda Beyazıt ve Süleymaniye camii yer alır
4=tepe Fatih camii: on iki tanrı tapınağı on iki havari kilisesi yer alır şu anda Fatih cami süslemektedir.
5=tepe yavuz selim: Maria Pammakaristos kilisesi yer almıştır Fethiye cami ve bir kısmı müze yapılmıştır. Ayrıca bölgede yavuz sultan selim camii bulunur.
6=tepe Edirnekapı: En yüksek tepe Blakhernai sarayı tekfur sarayı ve kariye kilisesi bulunur
7=tepe Koca Mustafa paşa: Mokios sarnıcı ve Acadius sütunu bulunur. Aya Andrea Entikrisi kilisesi yer alır. şu an apartmana dönüştürülmüştür.
Önemli bilgi : İstanbul ve Roma Yedi tepe üzerine kurulmuştur. Kehanetlere konu olmuş seçilmiş kutsanmış bir şehirdir.7 kutsal sayı olarak ifade edilir.
1=360 yılında Konstantin’in oğlu Konstantius tarafından inşa edilmiş Megale Ekklesia (Büyük Kilise ) adı verilmiştir. Aziz Yohannes Khrysostomos’un halk üzerindeki etkisine kızan imparatoriçe AElia Eudoxia imparator Arcadius kışkırtmış galeyana gelen halk tarafından kilise yakılmıştır.
2=415 yılında II Theodosius mimar Ruffinos yeniden inşa ettirmiş 13 ocak 532 de Nika isyanıyla yıkılmıştır. Justinyanus kaçmayı düşünmüş eşi kraliçe Theodor’a sayesinde Got süvarileri isyancıların üzerine salınmış tarihçi Prokopius göre 30bin isyancı kılıçtan geçirilmiştir.(Bizans’ta
Fatih devrine dair başucu kaynağıTarih
Puan vermedi·256 syf.·
2026 17. kitabı
Eser, Fatih Dönemi'ni derinlemesine anlatan, bilimsel yöntemle yazılmış akademik bir çalışma. II. Mehmed'in, ilk sultanlık döneminden itibaren babası II. Murad ve devlet adamları ile yaşadığı rekabetin ve diğer mücadelelerin; siyasi, idari ve askeri alanlarda tecrübe kazanmasına nasıl basamak olduğunu görüyoruz. İstanbul'un fethi, yeni başkentin düzenlenmesi, Fatih Kanunnamesi, İç ve Dış siyasette yaşanan gelişmeler/sorunlar, Haçlı Ordusu ile mücadele ve Balkanlar'ın elde tutulması süreci hakkında belgelere dayalı anlatım, yanlış bilgileri düzeltiyor, okura efsaneler yerine gerçekçi bir anlatım sunuyor. Tarihseverlere iyi okumalar dilerim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Before Adamİnsan ve Hayat
Rüyada ataların çağında gündüz de insanların varlıklarıyla karışmış bir zihin için gerçek nedir?
Şu delilik olgusunu bir yana bırakıp ciddi ciddi düşünelim, rüyada bir yerden düşme hissi (bir ben deneyimlemedim sanırım!) nasıl açıklanabilir? Verilen yanıt kitaptaki varsayım hakkındaki düşüncelerinizi size okumadan önden sunacak. Kitap rüyadaki deneyime şu şekilde yer veriyor (sayfa 10):
"Hocanın anlattığına göre bu, ırksal hatıralarımızdan biridir. Ağaçlarda yaşayan uzak atalarımıza kadar uzanan bir geçmişi vardır. Ağaçları mekan tutan atalarımız açısından, düşme olasılığı her daim var olan bir tehlikeydi. Hepsi feci düşme deneyimleri yaşamış, son anda bir dala tutunup kendilerini kurtarmışlardı; birçoğu hayatını bu şekilde kaybetmişti."
Hatıra burada kişisel olmakla beraber kalıtsal bir özellik daha kazanıyor, edebiyat kanonlarındaki yapısalcılara uyan tanımıyla ki araya Proust kurabiyesi de katılabilirdi, gerçi o zaman Kayıp Zamanın İzinde'ye daha vardı.
Okurken hatırlattığı uyarıyı dikkate almak gerek yoksa baştan savma olacak atalarının düşünme kapasitesine(?) göre rüya görüldüğü sanılacak ancak o kendi zihniyle rüyasındaki benliği içine alıyor ve alıntı bunu doğruluyor:
"Modern insan olan benim, rüyalarım aracılığıyla Kocadiş'in (rüyadaki ana karakterin) gözlerinden bakarak gördüklerimin anlatımıdır bunlar." (...)
"Asırların ardından dönüp geriye bakarak öteki benliğim Kocadiş'in duygularını ve güdülerini ölçüp biçen, analiz eden kişi, modern insan olan benim. Kocadiş, kendi duygu ve güdülerini ölçüp biçmeye ve analiz etmeye kafa yormazdı. O basitliğin kendisiydi. Sadece olayları yaşar, o olayları neden o şekilde, neden genellikle düzensiz ve değişken biçimde yaşadığı üzerine hiç düşünmezdi.
Oysa ben, asıl benliğim, büyüdükçe rüyalarımın özüne
Dokuz öyküden oluşan bu kolektif seçki Octopus Yayınları’ndan çıkmış, derlemesini ise sevgili Özlem EKE üstlenmiş. Üstelik kendi öyküsü “Gölgesizler” de kitapta yer alan öyküler arasında
Fantastik kurgu sevenlerin bayılacağı bir evren var burada. Efsaneler, mitler, canavarlar, uçan kılıçlar, gölgesizler…
Her biri hayal gücünün sınırlarını zorlayan hikâyeler...
Benim en çok etkilendiğim iki öykü ise Mustafa Cem Atikmen’in “Bir Şans Daha”sı ile Saint C mahlasıyla yazan yazarın “Affediliş” öyküsüydü. İkisinde de hem duygu hem düş, çok dengeli bir biçimde harmanlanmış.
Emeğin ilmek ilmek işlenmiş olduğu bu seçkiler özellikle fantastik edebiyatın büyüsünü seven tüm kitap dostlarıma gönülden tavsiyemdir.
Bu türde yerli kalemleri görmek, üstelik böylesine özgün öykülerle, gerçekten umut verici.
Emeği geçen tüm yazarlara teşekkür ediyor, kalemlerinin ve engin hayal güçlerinin devamını diliyorum.
@octopusyayinevii
@bahadirkarasulu
@furkan.y_34
@yazarmukan
omurlukkitaplar
@bilgeazgram
@cematikmen
@yarenn_eke
Özlem
Octopus Book Cafe
#serraglbs
Krakenden Sesler
omurlukkitaplar
@bilgeazgram
@cematikmen
@yarenn_eke
Özlem
Octopus Book Cafe
#serraglbs
Krakenden Sesler
Finneganın Baldızı: (+18) Bir Özet
[Hem de Ayranım Dökülmesin Babında Bir Sorumluluk Reddi]: Başta Campbell'in "A Skeleton Key to Finnegans Wake" adlı metni olmak üzere çeşitli kaynak eserlerin yalancılığını icra etmekteyim.
Şimdi...
En başta Finnegan diye bir arkadaş var, merdivenden düşüyor. Ancak o da ne: morte? Sonra curcuna kopuyor tabii, “Vay efendim, nasıl olur da bizim Finnegan ölür?” “Çünkü,” diyorlar, “Finnegan bir efsane ve efsaneler de… Bir de… Yav bak şimdi biz Allah sanıyorduk onu galiba ya; yalan olmasın, Allah da sanmış olabiliriz.” Cenazesinde ise kaç bahtın ahını aldıysa mevta bedenine içki dökülüveriyor; tabii hemen anında (ve çünkü illa ayyaşlığını yapacak ya) “Ahıağğbijm ölmedim yaubijm, içim geçmişm!” diye zıplıyor rahmetli. Gelgelelim etrafındakiler, ha merdiveni devirdi ha beynini dağıttı derken Finnegan’ın götünü toplamaktan sıkıldıkları için, “Şşş, tamam, yat, yok bir şey,” diyerek Finnegan çağını kapatıyorlar. İşte! Eşinizi dostunuzu iyi tanıyın.
Finnegan’ın anlatıda bıraktığı boşluğa bu noktada pub işletmecisi Humphrey Chimpden Earwicker’ı (HCE) alıyoruz. Bu adamın adını (paşa keyfiniz uygun görecek olursa) “Here Comes Everybody” diye de açabiliyorsunuz. Sınırsız eğlenceye merhaba. Her neyse, işte bu adam, evet, bu adam yok mu, bu adamın iki oğlu bir kızı var. Kendisi de hem Hür İrlanda devletini hem de Tanrı’yı temsil ediyor. Takılmayın bunlara; gerçek değil bunlar, edebiyat. O değil asıl bak, asıl başka ne oluyor: Bir gün bunun yolunu kesiyorlar, diyorlar ki, "Seni askerler görmüş," diyorlar, "Ha, Humprey? Mahallemizin karısına kızına sırnaşıyormuşsun. Askerler görmüş seni, şahidiz diyorlar. Açıyormuşsun, buyrun bakalım haydiiii diye sallıyormuşsun. Üç askerimiz Humprey, sallıyormuşsun! Bu da ne demek oluyor?!" İşte, kim bilir ne demek oluyor, çünkü HCE de bir türlü
Derin bir iç çekerek yazıyorum bu satırları
Çok doluyum, yazmak istediğim çok şey var. Kitap kötü müydü? Hayır. İyi miydi? Hayır. Daha iyisi yazılabilir miydi? Evet.
5-6 puan benim için normalde. Ama karakterlerin ve eski ben hatrina 7 veriyorum.
İlk kitabından beri severek takip ettiğim, arkadaşım sayesinde keşfedip zamanında aşırı bağlandığım bir seriydi. İlk iki kitap yavaş yavaş evrenin kurulduğu -bosluklar olsa bile- kitaplardı, üçüncü kitap ile tam kaos dolu, gerçek elemantel'e geçtik dedim. Bu kitaptan beklentilerim yüksekti, diyar hakkında öğrenebileceğimiz çok fazla şeyler vardı.
Gelelim asıl konuşulacak yere.
SPOİLER!!
İlk önce beğendiğim şeylerden bahsedeyim,
- Nova'nin kişilik gelişimi, gerçekten aşırı iyiydi. İlk kitaptaki nova nerede, dördüncü kitaptaki nova nerede.
- Evren hakkında açıklanan ufak tefek şeyler. Bir çiçek sapına tutunmak gibi ama açıklanan şeyleri gormezden gelemem.
- Nova'nin sırlarından kurtulmasi. Her şey açıklandığında, saklanacak başka bir şey kalmadigina Nova ile birlikte ben rahatladım.
- Ayrıca sonunda Arın'ın duygularına da deginilmesi. Ve ng'nin yazım tarzı.
Ve şimdi sevmediğim kısımlara geçelim... Sevdiğim kısımları zaten okuyanlarda seviyordur, tekrarlamama gerek yok.
- İlk öncelikle, bir kitap bitiyorsa bitiyordur. Kitap bitti diyip bu kadar boşluk konulmaz. Fantastik kitaplarda "seri bittii yehuu! Ama aciklamadigim, yazmadigim şeyler var!!!!" Ve bu olaylarda küçük seyler oldukça novella kitabını kabul ederim ama reeesmen bize 4 kitaplık altı dolu olmayan bir fantastik diyarımiz verildi... Neden sevmediğimin de anlaşılır olduğunu düşünüyorum.
- diyar hakkında sorularından aklımı kurcalayan olaydan birini yazayim. Doğru hatirliyorsam 400lu sayfalardan birinde "Galaksi sonsuz zaman ve mekân sunuyordu, biz bir avuç aptal kendimize dünyayı dar ediyorduk."