e.
@eftalakkus
Şu anda okuduğu kitap
Zemheri1000Kitap
Bir romanı gerçek yapan nedir? Ya da şöyle sormalıyım bir romanın hayal mi gerçek mi olduğunu nereden anlarız? Bu romanda ikisini de anlayamayız. Gerçek mi, hayal mi, oyun mu yoksa bir kurgu mu? Hepsi birbirine geçmiş.
Postmodern roman örneğini ülkemizde en güzel şekilde işleyen önemli bir roman. İçerisinde Peyami Safa'dan İsmet Özel'e kadar her türlü karakterin girdiği, Meşrutiyet öncesine oradan 17 Ağustos depremine kadar uzanan kafa karıştırıcı bir roman.
+Herkes okumalı?
-Evet.
+Peki herkes anlayabilir mi?
-Hayır.
Romanı okurken sizler de fark edeceksiniz ki Türk tarihi hakkında bilmediğiniz yüzlerce şey var. Bir bakmışısınız Orhon Abideleri'nden, "Türk milleti öleceksin." nidaları yükselirken bir bakmışsınız Freud'un rüya tanımı devreye girmiş.
Bu roman okumadan anlaşılmaz ama okuyarak da anlaşılmaz.
Reklam
Bodrum ve Marmaris'in cayır cayır yandığı bu zamanda kitabı okumak çok zordu. Azra Erhat'ın anlattığı o el değmemiş topraklar belki de artık yok. Biz doğayla olan savaşımızı büyük kayıplar vererek kazandık! Nasıl kazandık peki? İnsanların, hayvanların, bitkilerin ahını alarak. Binlerce, yüzbinlerce cana mal olarak kazandık. Doğayı katlettik şimdi sıra neye geldi?
Büyük bir beklentiyle okuyup hezeyana uğradığım güzel kitap!1000Kitap
Kitap herkesin bildiği üzere koku alma yeteneği ileri düzey olan bir adamın 25 kadını neden öldürdüğünü anlatıyor. Kitap koku kelimesinin vücut bulmuş hali gibi. Her yerde bir çiçek kokusu, insan kokusu, eşya veya hayvanın kokusunu hissetmeniz yüksek. Özellikle bahsettiği kokuları hayatınızda bir kere içinize çektiyseniz yazar anlatırken koku burnunuza doluyor. Benim beklentilerimi karşılamama nedeni ise çok daha büyük bir kurguyla karşılaşmak istememdi. Yazar koku kavramını ne kadar iyi işlesede kitapta bir o kadar da eksik vardı. Ayrıca oldukça durağan da bir yapıya sahipti.
İnsanlığa sığmayacak ağır işkencelerin, işkenceye dayanamayarak benliğini kaybeden insanların, hissizleşmiş askerlerin, arkadaşlarını korumak için canını vermeye kararlı bir adamın, Nuri'lerle dolu bir koğuşun, yüreği kırık olan bir milletin hikayesiydi, yaralısın. Aslında romanda bir adamın cezaevine getirildikten sonraki 24 saati anlatılıyor fakat bu yirmi dört saati iki aya başarıyla taşıyor Erdal Öz. Roman 1960 darbesi ve sağ sol çatışmaları sırasında işkenceye uğrayan insanların acılarını en derinlerde hissetiriyor. İçeriye giren adamın suçunu hiçbir zaman öğrenemiyoruz ama biliyoruz o adamın bir siyasi olduğunu. Ona bir şeyler yaptıklarını, canını acıttıklarını. Bunları öğrenme merakı ise kitabın bir çırpıda bitmesine neden oluyor. Kitabın dili oldukça sade ve anlaşılır. Eğer sizde eski Türkiye'nin hayatına kısa bir bakış atmak istiyorsanız Yaralısın kitabını mutlaka okumalısınız diyor ve şimdiden iyi okumalar diliyorum.
Zamanın nasıl geçtiğinin bir önemi olmayan bir kitap düşünün. Bir bakmışsınız gençliğinizin en güzel zamanlarında bir de bakmışsınız ömrünüzün sonunda.
Kitap bir adamın yıllarca bir şeyi ümit etmesini ama ona kavuşamamasını ele alıyor. Bu adam tek bir şeye öyle inaçtı bir şekilde takılı kalıyor ki gençliğinin elinden gittiğini göremiyor. Aslında kitabın kahramanından daha çok günümüz gençliğinden bahsetmek daha doğru. Hepimiz bir ümit içinde okulların açılmasını, yetkililerden güzel bir haber gelmesini bekliyoruz. Sürekli sayfaları yeniliyor sıradan ve basit olan hayatımızı biraz daha geçirmeye çalışıyoruz. Sonra mı sonra tam on aydır evin içinde kapalı kaldığımızı ve bu tek düzeliğe alıştığımızı görüyoruz. Aslında hayatımızın değişmesini bir umutla beklerken bir yandan da bundan korkuyoruz. Sırdanlığımıza öyle güzel alışıyoruz ki elimizden bir şey yapmak oldukça güç geliyor. Ölürken de elimizde bir hiç kalıyor.
Reklam