Bir şey (birçok şey, bir şeyler) öğrenmek için okumak, kitaba yönelmek ile, haz duyulduğu (duyulacağı umulduğu) için okumağa oturmak arasında, gerçekten, büyük bir fark var mı? Hatta herhangi bir fark var mı?
İnsan bir iptir, hayvan ile Üstinsan arasında gerilmiş -bir ip ki uzanır bir uçurumun üzerinde.
Tehlikeli bir öteye-geçiş, tehlikeli bir yolda-oluş, tehlikeli bir geriye-bakış, tehlikeli bir ürperiş ve duraklayış.
İnsanı büyük yapan onun bir amaç değil, bir köprü olmasıdır: insanın sevilebilecek yanı bir öteye - geçiş ve bir batış olmasıdır.
Zaman yoktur. Kelime, kendini değil etrafını anlatır. Hatta çoğu kez kendisiyle özdeş olmaya en uzak şeylerden bahseder, birisi zaman dediğinde işaret ettiği aslında zamanın dışında kalan fakat onun tarafından belirlenen bambaşka şeylerin yığınıdır. Zamanın kendisinden, herkes için bir ve ortak bir şey olarak esasında hiç bahsedilmemiştir.