Son bir terapötik ikilemle karşı karşıya kalmıştım. Peter'ın işlevselliği ve intrapsişik durum büyük ölçüde gelişme göstermişti. Bölünmenin üstesinden gelinmişti ve Peter artık annesini, babasını ve kendisini bütüncül nesneler olarak, hem iyi hem de kötü, görebiliyordu. Savunmacı eyleme vurumunun azalışından anlaşılacağı üzere, ÖNİP ve patolojik ego arasındaki ittifak (işbirliği) büyük ölçüde kaybolmuştu. Artık, ayrılma-bireyleşme'yi onaylayan pozitif bir nesne olarak benden, değerli bir kendilik imgesinden, kendini iyi hissetme duygusuyla birlikte üstesinden gelme ve gerçekliğe hâkim olma kapasitelerine dayanan yeterli kendilikten oluşan yeni bir nesne ilişkileri birimi vardı. Terk edilme depresyonu ve öldürücü öfkesi üzerinde derinliğine çalışmıştı. Hala var olan gerçek endişesinin üstesinden gelmek için hissizleşmek zorunda kalmadan, artık kendi düşünceleri ve hisleri doğrultusunda yani bireyleşme doğrultusunda hareket ediyordu.
Id: Bu kısım insanların en kaba, en ilkel kalıtımsal dürtü ve arzularını içerir.
Ego:Id’i Denetim altında tutmaya çabalayan kişilik birimidir. Gerçek dünya ile Id arasında bir aracı olarak işlev görür.
Üst-ben: Toplumun inandığı doğru ve yanlış kararların kaynağını teşkil eden kısma üst ben (süper-ego)adını verir.
Ego, idin emrindeki hareketlilğe yönelik yaklaşımları kontrol eder ama ihtiyaç ve eylem arasına düşünce faaliyeti şeklinde bir erteleme koyar, bu esnada hatırlamayı kolaylaştırıcı deneyim kalıntılarından faydalanır.