Pete'den söz ettiğimde "Neden hep kötü tarafa geçmek zorundasın?" diye sormuştunuz. Bu bir insana burnu birkaç santim daha kısa olsaydı güzel olacağını söylemek gibi bir şey. Kokuşup ağırlaşmadan önce tek bir düşünceyi bile bilinçli olarak durdurmaya çalışsam bu yaptığımın farkında olurdum. Kısır döngüler benim doğal düşünce trenimdir.
-Fakat tıpkı arkadaşlıkta olduğu gibi, aşkta da umut ettiğim bir şey vardır: Diğerinin özgürlüğüne saygı duymak. Sahiplenme değil.
+Ben sahiplenirim. Hem de çok fena sahiplenirim.
-Gerçekten mi? Öyle olmamalısınız. Hayatınızı mahvedersiniz.
Dün gece korkunun nasıl başladığının farkına vardım. Bir şey düşünüyorum, dinlemek için soluğumu tutuyorum, ki bu karnımı acıtıyor, bir asansördeymişim ve dışarı çıkamıyormuşum gibi hissediyorum kendimi. Ve ben farkına varmadan uğursuz bir kattayım.