Seçim paradoksuDin
Çok seyahat eden ve değişik lezzetleri dünyanın birçok şehrinden deneyimlemiş bir seyyah olarak söylemeliyim ki; en iyi lokantaların menüsü kalabalık olmayanlardır, en iyi şehirler sade şehirler ve en kaliteli insanlar da sadeliği şiar edinmiş olanlardır. Yazım yine uzun olacak, kısa kes diyenler için, Sadelik en asil zarafettir diyerek konuyu buracıkta özetleyebilirim; lakin bu beylik lafın arkasındaki derin hakikati okumak isteyenlerle kalemin mürekkebi elverdiğince uzun bir hasbihale duracağız.
Kapitalizmin kurumsal ve yutturmacalı kalıplarından sıyrılıp fıtrata baktığımızda hiç düşündünüz mü; ansiklopedi gibi kalın menüsü olan o cafcaflı restoranlar neden kısa sürede kapanıyor da, yüz yıllık asırlık işletmeler hep tek bir ürün üzerine sebat edenlerden çıkıyor? Çünkü insanı diğer varlıklardan ayıran en önemli özellik olan seçim yapabilme iradesinin de fıtri bir limiti, aşılmaması gereken bir optimum noktası vardır. Hatta bazen önünüze hiçbir seçeneğin sunulmaması, seçimsizlik en büyük nimettir; misal, şehrin en iyi dönercisine girdiğinizde önünüze alternatif bir yemeğin konulmaması ve o tek lezzete odaklanmanız, günün en huzurlu anına dönüşebilir. Bizler fani dünyanın haz ve mutluluklarının değil, kalbi bir sekinetin, yani huzurun peşindeyiz ve bu huzur için doğru mizanlarla seçim yapmak şarttır.
Önünde onlarca sayfadan oluşan bir menüyle baş başa kalan aç ve sabırsız bir insanın karar vermesi nasıl zor ve ekseriyetle hüsranla sonuçlanan bir süreçse, hayatın bütünü de böyledir; zira insan o kalabalıkta kendi tabağını yerken bile sürekli acaba diğerini mi sipariş verseydim, yoksa karşımdakinin tabağı mı daha iyiydi? vesvesesiyle tahrif olur. Halbuki lezzet, tam bir odaklanma işidir; her hakiki lezzet gibi sevmek de, sadakat de ancak odaklanmakla vücut bulur.
📌 *Hayız ve Cünüplük ile İlgili Hükümler*
👉 Hayız hâli, kadınlar için bir *eksiklik veya kusur değildir.* Bu, Allah Teâlâ'nın Âdemoğullarının kızlarına takdir ettiği fıtrî bir durum ve kulluk imtihanlarından biridir.
👉 Kadının hayız hâlinde yapabileceği ve yapamayacağı hususlar vardır. Bu dönemde bazı fiiller *haram* , bazıları *mekruh* , bazıları ise *helâldir.*
🔹 *Haram Olan Durumlar*❗
1️⃣ Hayız ve nifas hâlinde bulunan bir kadının farz ve nafile *namaz* kılması, tilâvet secdesi yapması ve cenaze namazı kılması haramdır.
2️⃣ Hayız, nifas ve cünüplük hâlinde farz veya nafile *oruç* tutmak haramdır. Ramazan ayında tutulamayan oruçlar daha *sonra kaza edilir.*
3️⃣ Hayız, nifas ve cünüplük hâlinde *Kâbe'yi* tavaf etmek ve *Mescid-i Harâm'a* girmek haramdır.
4️⃣ Hayız, nifas ve cünüplük hâlinde; sohbet, ziyaret, gezi veya herhangi bir program amacıyla da olsa *mescide* girmek haramdır.
5️⃣ Hayızlı, nifaslı veya cünüp olan kimsenin *Kur'ân-ı Kerîm'e dokunması* ve onu eline alması haramdır.
❗ *Not:* Kur'ân-ı Kerîm, kişiye bitişik olmayan bir bez, kılıf veya benzeri bir örtü ile kaldırılabilir.
6️⃣ Hayız, nifas ve cünüplük hâlinde *Kur'ân-ı Kerîm okumak* ve Kur'ân meali okumak haramdır. Ancak dua manası taşıyan âyetler, *dua niyetiyle* okunabilir.
7️⃣ Hayız ve nifas hâlinde *cima* (cinsel ilişki) haramdır. Aynı şekilde göbek ile diz kapağı arasından *örtüsüz olarak* faydalanmak da haramdır.
❗ *Not:* Göbek ile diz kapağı arasından, sıcaklığı hissedilmeyecek kalınlıkta bir örtü veya elbise üzerinden faydalanılabilir.
🔹 *Mekruh Olan Durumlar* ❗
8️⃣ Hayız, nifas ve cünüplük hâlinde *tefsir* , fıkıh ve benzeri dinî kitaplara dokunmak *mekruhtur.* Ancak dokunmadan okunabilir.
9️⃣ Cünüp olan kişinin *ağzını yıkamadan* bir şey yiyip içmesi mekruhtur. Ağzını
Reklam
Muhyiddin İbn Arabi 'den 
Risaleler 1 Tamamlama, Tekmil etme:
"Ha", "Huve", "Hiye"... "Huve"ye gelince, onun "O" olması bakımından "O" olduğu yukarıda açıklığa kavuştu. Fakat o, "O" olması hasebiyle "ha" veya "hiye" değildir. "Huve"nin "hiye" olması ise, ancak benzerlik suretinin icat edildiği durumlarda olur. Bu durumda "Huve" fiil, "hiye" ise ehil, "ha" da "Huve" ile "Hiye"yi birleştiren emir olur. Sonuç için ortaya atılan iki önermeyi birbirine bağlayan sebeb gibi. Çünkü iki öncül ve sonuç üç unsur eder, dolayısıyla bunları birbirine bağlayan bir sebebin olması kaçınılmazdır. "Huve" vardı ve beraberinde hiçbir şey yoktu. "Huve", "Huve" olarak ondan varlık olmaz. "Hiye"den de "niye" olarak varlık olmaz. "Ha"dan da "ha" olarak varlık olmaz. "inni"deki "ya"da varetmeyle ilgili ön bilgi, isimlerin hakikatlerinin zuhur etmesi için varoluşu gerektirdi. "Ha", "Huve" ve "Hiye'yi harekete geçirdi. "Huve" "hiye" ile buluştu ve sonradan olma (hadis) varlıklar meydana geldi. Bu yüzden bu buluşma iki harfle ifade edildi. Bu iki harf de "KUN"dur. Yüce Allah şöyle buyuruyor: "İnnema kavluna li şey'in iza erednahu ennekule lehu kunfe yekun / Biz, bir şeyin olmasını istediğimiz zaman, ona sözümüz sadece "ol" dememizdir. Hemen oluverir." (Nahl,40) İşte "şey" budur. Dolayısıyla objede zuhur eden sebebiyet, sözün yöneldiği sebebiyet değildir. Çünkü "şey", "hiye"dir. Biz de onu "huve" olarak irade ettik. Ona "ha" da diyebiliriz. "Ha" ise, iki olguyu birbirine bağlayan sebep niteliğindeki "kun"dur. Dolayısıyla "kun" kelimesindeki "kaf" "Huve"dir. "Nun" ise "hiye"dir. Böylece daire oluşmuş oldu. "Kaf" ile "nun" arasında takdir edilen bağ ise "ha"dır. Bu sÖZ mantıkçıların dilinde çok yaygındır. Diyorlar ki: Allah'ın emri "kaf" ile "nun" arasındadır. İşte bu "Ha"nın mertebesidir. Birkaç beyitte "huve",Yöneten ve Yönetilen: Toplumsal Düzenin İki Temel Unsuru
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) :
“…إِذَا أُسْنِدَ الْأَمْرُ إِلَى غَيْرِ أَهْلِهِ فَانْتَظِرِ السَّاعَةَ.”
Ebû Hüreyre"nin (ra) naklettiğine göre,
Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
“Yönetim işi ehil olmayan kimselere verildiği zaman kıyameti bekle!”
(B6496 Buhârî, Rikâk, 35)
Yaşım daha gençken başıma gelmişti bu olay. Çalıştığım bir yerde bir hanımefendi gelmişti. Konuşmasından ve hareketlerinden etkilenmiştim açıkçası. İnsanlar birbirlerinin hoşuna gidebilirdi uzaktan. Tabi bende sınırlarımı korudum. Yardımcı olurken şunu öğrendim hanımefendi evliydi. Çocukları da vardı. Tüm duygularımı geri çektim o anda. Hoşlanmayı es geçiyorum güzel bakmak bile artık yanlıştı benim için. Yardımcı olurken hayat hikayesini dinleme fırsatım oldu. Eşinden şiddet görüyor ve çocuklarının velayeti için çabalıyordu. Onlar için işe girmiş şehir değiştirmişti. İnsanın kalbine saplanan o yardımcı olma hissiyle yüzleştim. O gün. Garip duygular hissettirdi. Elimden ne gelirdi? Hiç bir şey. Dürüst olmak gerekirse hayat şartlarım yardımcı olmama da müsade etmezdi. Elimden geldiğimce yaptığım iş neticesinde yardımcı olmuştum. Ehil olduğum iş dışında ne yapabilirdim? Ben de en doğrusu olanı yaparak sadece işimi en iyi şekilde yaptım. Ve hanımefendi de işlerini hallederek kurumdan ayrıldı.
Arkasından düşünme fırsatım oldu. Baya derin düşüncelere daldım. Eşi tarafından şiddet gören hanımefendi iki dakikalık konuşmamızda naif biri olduğunu göstermiş asla üzülmeyi hak etmediğine beni ikna etmişti. Evet, bunu bilerek yapmamıştı ama ben çoktan ikna olmuştum. İş arkadaşlarım neden moralimin bozulduğunu söylediğinde ufaktan durumu anlattım. Kim olduğunu anlayamayacakları şekilde. Beni şaşırtan durum "boşver" lafını cevap olarak almamdı.
Konuşan bendim, bana güvenerek anlatmıştı hayatını. Bu yüzden belki de duygusal olarak yakınlık hissettim. Ve dediğim gibi yardımcı olma hissim tetiklendi. Ama güçlü bir şekilde ayakları üzerinde duran o hanımefendiyi de görmüştüm. O yüzdendir ki uzun süre düşüncelerimi kurcalamadı. Saygı duydum ve taktir ettim. Düşüncelerimde yer almasının
|| Dünya nimetlerini görmüyor musun? sanki Allah'ın gazabına uğramışlar gibi
hep ehil olmayan ellere düşmüşlerdir.
Kendini her şeyden boşa, kalbini boşalt!
Sonra gayret et, gayret et.!
Acele et, acele et.! Kaç, kaç.!
Ahiret seni götürmeden sen âhirete göç et!
رحمه الله Sufyan es-Sevrî
Reklam
Reklam