Spoiler içermez
Öncelikle bu kitabı her yerde gördüğümüze eminim. Ben ise şahsen yazarın diğer kitaplarını oldukça beğenmiş biri olarak bu kitabı da sabırsızlıkla bekliyordum. Çünkü kitabın cehennemden çıkış/kaçış ve şu sıralar oldukça ilgi duyduğum Orpheus efsanesi ile de temasının benzerliğinin hoşuma gideceğini sanıyordum ama.... Malesef devamı koca bir ama olarak kaldı.
Kitap okunuyor cidden berbat bir kitap değil nefrette etmedim ama kitabın hiçbir erinde şaşırmadım, üzülmedim ve beklentiye girmedim. Bunları yaşamadığım bir kitapta benim için ortalama bir kitap olmasına neden olurken ,sosyal medyada çoğu kişinin bu kitap için okuduğum en iyi kitap benzetmesi yapmalarını anlayamama neden oldu.
Eğer türünün bir benzeri ve cidden iyi bir kitap okumak isteyenlere de bu yazarın 
Babil kitabını öneririm.
Babil kitabını öneririm.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Keşke onu daha çok sevseydim.1000k
Bu yıl pek inceleme yazma havamda olmasam da bu kitabı elime alır almaz sonumun burada olacağını biliyordum. Tıpkı 
R. F. Kuang 'ın ilk okuduğum serisi 
Haşhaş Savaşı 'ı okuduğumda bu yazarın her kitabını okuyacağımı bilmem gibi.
Aslında çok objektif bir inceleme olmayacak bence. Dark Academia türü sevmeyenler için çok okunası bir kitap olmayabilir ama konusu ve yazarın yarattığı büyü sistemi için bile bir şans vermeye değer.
Ama en çokta karakterleri için şans vermelisiniz. Çin'de küçük bir çocukken gerçek adını bile öğrenemediğimiz en sevdiği kitaplardan kendine isim seçen Robin ve onun Babil'de tanıştığı diğer arkadaşları için. Kitabın konusundan ziyade ana karakterlerimiz üzerinde ki görüşlerimi yazmak istiyorum ki ilerde bunu okuyup aynı hisleri yakalayabileyim
Robin çoğu okurun kolay bağ kurabileceği bir ana karakter. Korkak tarafları var bunları kabul ediyor, arkadaşlarını çok seviyor onlar için her şeyi yapmaya hazır. Kendi yaşadığı hayatı hak etmediğini düşünen ve kötü olayın sonuncun kendinin cezalandırılmasıyla son bulmasını isteyen biri.
Rami, Robin'in Babel'de ki ilk arkadaşı. Onun aksine ne yapması gerektiğine dair çok küçük yaştan beri bir fikri var bu doğrultuda hareket etmek isteyen biri. Hindistan'dan küçük yaşlarda İngiltere'ye gelmiş. İnsanların görmek istediklerini onlara göstererek hayatta kalmaya ve amaçlarını gerçekleştirmeye çalışan biri. Robin'le birlikte Oxford'ta tepede geçirdikleri gün batımını hiç unutmayacağım galiba.
Victorie bence kitapta en trajik geçmişe sahip karakter ve zorluklarla yüzleşmeye devam ediyor. Oldukça zeki bir bilim insanı. Çektiği hiç bir zorluğu fark etmeyen Letty'i bile Robin'le birlikte onun iyi yanına tutunmak isteyen kişi.
!!!!ciddi spoilerrrr!!!
Letty ise benim bu kitapta ki benim en çelişkili düşüncelerim olan
R. F. Kuang 'ın ilk okuduğum serisi Haşhaş Savaşı 'ı okuduğumda bu yazarın her kitabını okuyacağımı bilmem gibi.
Aslında çok objektif bir inceleme olmayacak bence. Dark Academia türü sevmeyenler için çok okunası bir kitap olmayabilir ama konusu ve yazarın yarattığı büyü sistemi için bile bir şans vermeye değer.
Ama en çokta karakterleri için şans vermelisiniz. Çin'de küçük bir çocukken gerçek adını bile öğrenemediğimiz en sevdiği kitaplardan kendine isim seçen Robin ve onun Babil'de tanıştığı diğer arkadaşları için. Kitabın konusundan ziyade ana karakterlerimiz üzerinde ki görüşlerimi yazmak istiyorum ki ilerde bunu okuyup aynı hisleri yakalayabileyim
Robin çoğu okurun kolay bağ kurabileceği bir ana karakter. Korkak tarafları var bunları kabul ediyor, arkadaşlarını çok seviyor onlar için her şeyi yapmaya hazır. Kendi yaşadığı hayatı hak etmediğini düşünen ve kötü olayın sonuncun kendinin cezalandırılmasıyla son bulmasını isteyen biri.
Rami, Robin'in Babel'de ki ilk arkadaşı. Onun aksine ne yapması gerektiğine dair çok küçük yaştan beri bir fikri var bu doğrultuda hareket etmek isteyen biri. Hindistan'dan küçük yaşlarda İngiltere'ye gelmiş. İnsanların görmek istediklerini onlara göstererek hayatta kalmaya ve amaçlarını gerçekleştirmeye çalışan biri. Robin'le birlikte Oxford'ta tepede geçirdikleri gün batımını hiç unutmayacağım galiba.
Victorie bence kitapta en trajik geçmişe sahip karakter ve zorluklarla yüzleşmeye devam ediyor. Oldukça zeki bir bilim insanı. Çektiği hiç bir zorluğu fark etmeyen Letty'i bile Robin'le birlikte onun iyi yanına tutunmak isteyen kişi.
!!!!ciddi spoilerrrr!!!
Letty ise benim bu kitapta ki benim en çelişkili düşüncelerim olanHer zaman şimdinin kıyısındadır ölüm.Fantastik
SPOİLER İÇERİR!
Sanırım senenin ilk incelemesini bu seriyle yapıyorum. Biraz paslandım ama bu seri bence incelemeyi hak etti.
İlk kitabın daha ilk bölümünden seriyi çok seveceğimi biliyordum. 6 yaşında küçük Fitz'in bırakıldığı kalede başlayan öykümüz bence çok güzel dallanıp budaklandı. İlk kitapta oluşan Fitz ve Burrich bağının her kitapta daha da gelişerek, seride ki en önemli şeylerden biri oluşu beni oldukça tatmin etti.
Seri genel olarak aksiyon odaklı değil daha çok Fitz'in diğer karakterlerle kurduğu duygusal bağlar üzerine bence. Evet aksiyonda içeriyor ama adına kanıp tam teşekküllü bir süikastçı okumayı umanlar için bence yanlış bir tercih olacaktır.
Aksiyonun aksine kitapta fantastik unsurlar oldukça fazla. İzan ve İrfan diye çevirilen güçler sayesinde zihinler arası savaş ve bir bağ kurulabiliyor. Bu da yine bizi bağ konusuna götürüyor çünkü Fitz seride oldukça fazla kişiye bağlanıyor. Buna örnek ilk kitapta ki köpek dostlarımızı, Gecegözlerini Veritiy'i ve Soytarı'yı sayabiliriz. Duygusal olaraksa Burrich Patience ve Molly ve daha bir çok sayamayacağım karakter.
Fitz etrafında ki kişileri oldukça fazla şekilde içselleştirmiş bir karakter. Aslında çocukluğunu yaşayamamış çevresindekiler tarafından hep maşa olmaya zorlanmış ama bir yandan da hep çocuk olarak kalması için uğraşılmış biri. Bu yüzdendir ki ikinci kitabın sonunda yaşadığı travmatik deneyimi kaldıramayışı bana oldukça geçti.
Üçüncü kitabın başlarında yaşadıklarını okurken hiç sıkılmadım hatta geç bile yaşandığını düşündüm. Ama kitabın yarısından sonraki kısmı okurken bir hayli sıkıldım açıkçası. Kitabın başından beri aradığımız Verity'İ bulmak bile bana zevk vermedi. Soytarı ve Gecegözleri olmasa daha da sıkılacağıma emindim. Serinin nispeten iyi bir sonla bitmesine mutluyum ama Fitz'in
"Birlikte,"dedi Anka. "Bu dünyayı yakıp kül edeceğiz."Roman
.....spoiler içerebilir....
Öncelikle tek bu kitap özelinde değil de genel olarak seri üzerine bir inceleme olacak. Serinin ilk kitabı serinin en kolay okunulabilir kitabı kesinlikle. Adeta akıp gidiyor çünkü hepimizin aşina olduğu kahramanın yolcuğunu okuyoruz bir nevi. Tabi bunu savaşın oldukça çarpıcı gerçekleriyle birlikte okuduğumuz için belki de bu seri diğer serilerden farklı. Çünkü kitapta Anka gibi intikamdan öfkeden besleniyor. Elinizde olmadan Rin'in şahit olduklarına karşı öfke duyuyorsunuz ve Rin'in de bu öfkeyle aldığı kararlara karşı çıkamıyorsunuz. Duygusal yönden siz esir ediyor.
İkinci kitap ise üçüncü kitapta ki büyük olaylara zemin hazırlama görevi üstlenmiş. Rin'in yine karar vermekten kaçınmasını, başkasının kararlarının arkasında saklanmasını okuyoruz. Nezha'nın gerçeklerini öğreniyor ve Kitayla inanılmaz bir bağ kurmasını izliyoruz. Bu kitapta bazı karaktere veda edişimiz beni üzmüştü özellikle Cike'e olan veda. Bazı karakterlerin erken öldürüldüğünü düşünüyorum bazılarının da çok geç.
Asıl olay ise sonuncu kitabın son bölümü kitap tamamen bizi buna hazırlıyor. Rin'in öfkesini çıldırışını adım adım bekliyordum. Ama Kitay'ı bile umursamayacak hale gelişi beni yıktı geçti. Kitay'ın onu durmaya çalışması ama ona zarar vermek istemeyişi. Kitay'ın ööuhteşem konuşması ve direnişinin etkisindeyim hala. Rin'in daha sonrasında kendine gelip böylesinde büyük bir karar alışı. Her şeyin bir üçlüyle başlayıp yine bu üçlüyle bitmesi çok güzeldi. Fantastik sevenlere önerimdir. Ama savaş ve siyaset okumaya da hazırlıklı olmakta fayda var eğer bu türleri sevmiyorsanız bu kitap sizlik olmayabilir.
Sihre sahip olabilirsin ama asıl güç böyle bir sevgiye sahip olmaktır.Edebiyat
Öncelikle bu seriyle alakalı genel bir yorumumu bu inceleyemeye çokta spoiler olmadan eklemeye çalışacağımı belirtmek isterim.
Aylar önce ilk kitabı okumuş ve hayal kırıklığıyla bitirmiştim. ilk kitabın hayal kırıklığı o kadar fazlaydı ki ikinci kitabı okumak gibi bir isteğim hiç olmamıştı ama çok merak ettiğim 
Kırık Bir Kalp kitabını okumaya başladığımda Caraval serisinden karakterler olduğunu fark ettim ve seriye ikinci şansı vermeye karar verdim. İyi ki bu şansı vermişim bence serinin ikinci kitabı vitesi oldukça arttırmış ve okuma zevkini ilk kitaba göre resmen ikiye katlamış durumda.
İlk kitabın ana karakteri olan Scarlett benim okumaktan hiç zevk almadığım özetle yavan olarak değerlendirdiğim bir kitaptı. Kitap boyunca beni bir kez bile şaşırtmadı ve ya onu çok önemsememi sağlayamadı. İyilik timsali tamamen beyaz bir karakterdi ki benim onunla empati kurmam nerdeyse imkansız hale getirdi. Julian ile ilişkileri bile benim için durumu çok kurtaramadı. Evren ve ambiyans için kitabı bitirdim diyebilirim.
İkinci kitap ise ilk kitaptan sonra ilaç gibi geldi. Adeta yaralarımı sardı. Donatella bana bu seri için gereken taze kandı. Beni hem şaşırttı hem duygulandırdı. Ayrıca Jacks ve Dante karakteri de bu kitaba oldukça iyi bir hava katmıştı. Seride ki en sevdiğim kitaptı şüphesiz.
Üçüncü kitaba gelirsen yazar olayları genel olarak toplayıp birbirine bağladı. İyi ki kötü hepsinin bir sonu vardı ve ilk kitaptan beri bir masalın içinde olma hissi bu kitapta daha baskındı. Donatella Jacks ve Legend sahnelerini okumak çok zevkliydi. Okuru aşırı şaşırtan büyük plot twistler yoktu ama aklımda hoş bir anı gibi kaldı.
Özetle kafa dağıtmalık hafif masal tadından bir şeyler okumak isteyenlere önerimdir bu seri.
Kırık Bir Kalp kitabını okumaya başladığımda Caraval serisinden karakterler olduğunu fark ettim ve seriye ikinci şansı vermeye karar verdim. İyi ki bu şansı vermişim bence serinin ikinci kitabı vitesi oldukça arttırmış ve okuma zevkini ilk kitaba göre resmen ikiye katlamış durumda.
İlk kitabın ana karakteri olan Scarlett benim okumaktan hiç zevk almadığım özetle yavan olarak değerlendirdiğim bir kitaptı. Kitap boyunca beni bir kez bile şaşırtmadı ve ya onu çok önemsememi sağlayamadı. İyilik timsali tamamen beyaz bir karakterdi ki benim onunla empati kurmam nerdeyse imkansız hale getirdi. Julian ile ilişkileri bile benim için durumu çok kurtaramadı. Evren ve ambiyans için kitabı bitirdim diyebilirim.
İkinci kitap ise ilk kitaptan sonra ilaç gibi geldi. Adeta yaralarımı sardı. Donatella bana bu seri için gereken taze kandı. Beni hem şaşırttı hem duygulandırdı. Ayrıca Jacks ve Dante karakteri de bu kitaba oldukça iyi bir hava katmıştı. Seride ki en sevdiğim kitaptı şüphesiz.
Üçüncü kitaba gelirsen yazar olayları genel olarak toplayıp birbirine bağladı. İyi ki kötü hepsinin bir sonu vardı ve ilk kitaptan beri bir masalın içinde olma hissi bu kitapta daha baskındı. Donatella Jacks ve Legend sahnelerini okumak çok zevkliydi. Okuru aşırı şaşırtan büyük plot twistler yoktu ama aklımda hoş bir anı gibi kaldı.
Özetle kafa dağıtmalık hafif masal tadından bir şeyler okumak isteyenlere önerimdir bu seri.