metin yüksel
@ekrad34
Politika
- Nâzım, dedi Mistik Şair, benim rejimim olsaydı seni asardım ve bu, adaletin ta kendisi olurdu. Fakat hiçliğin rejiminden gördüğün mesnetsiz zulmü asla kabûl edemeyeceğim için seni görmeye geldim!
Nâzım Hikmet, parmakları bir maymun kavrayışiyle tel örgünün deliklerinde, çivit rengi gözleri yaş dolu, şu cevabı verdi:
Benim rejimim de olsa, ben de seni asardım. Ama inanmış olmanın haysiyetini ve sanatta "eski"nin en yükseği olmandaki değeri inkâr etmezdim.
Nâzım şuydu, buydu; hususiyle Mistik Şair'in gözünde kurgulu bir (robot), muhteşem bir ahmaktan başka bir şey değildi, ama inanmış bir adamdı. Bu bakımdan bir dinsize düşebilecek kadarıyle samimiydi, Babıâli ahlâkından uzaktı; ve kendisine "sen komünist misin?' diye soran hâkime "topuğumdan saçıma kadar!" diyebilecek derecede inancının kahramanıydı. Hatta bu cephesiyle, fırıldak tarafları pek çok olan Peyami Safa'ya tesir etmiş ve onun en iyi eseri kabûl ettiği bir kitabını kendisine ithaf ettirmeye muvaffak olmuştu. Etrafındakilerse, Moda'da kâşâne sahibi, dört köşe Amerikan kafalı Zekeriya Sertel ve karısı, (Marks) ve (Lenin) gibi papaların elinde rahibe Sabiha Sertel'den şair pisliği Nail V'ye ve bilmem kime kadar hep gübre...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
BOHEM
Kendisiyle olmaktan ziyade delâletleriyle mühim Eşref Şefik, Bohem karargâhında göründü mü herkes susar ve onun iri burnunda pırıl pırıl beyaz, zerreler bulunup bulunma dığına bakar.
Beyza Hanımefendi meselesi...
Beyza Hanımefendi, adı ve sanıyle (kokain).. Küçük bir şişe içinde (naftalin) gibi pırıl pırıl, ince ve beyaz bir toz... Bu şişenin içine ruhu hapsedilen bir kadındır ve ismi Beyzâ Hanımefendi... Beyazlığından kinâye...
Beyza Hanımefendinin etrafında beş kara sevdalı... Eşref Şefik, Fikret Adil, Mesut Cemil, Peyami Safa, Elif Naci... Onu ellerinin üst kısmında baş parmaklarıyle şehadet parmağı arasındaki çukura gömerler ve burunlarına götürüp sağlı ve sollu çekerler... Hattâ ellerinde Beyza'dan en küçük bir zerre kalmasın diye o noktayı yalarlar, Beyza'dan bir zerre kaybolmasına razı olmazlar... Bunu onlara, tanıdıkları eczacılar temin ettiği gibi, Fikret Adil'in alt katlarında Macar bar artistleri de bulur. Eğer bulamazlar da bohem halkasından birinde görecek olurlarsa karşılığında vermeyecekleri şey yoktur.
Sır
O, Ziya Gökalp devri sade Türkçeciliğinin ve sinsi sinsi eski kültürden kopma cereyanının, Orhan Seyfi ve daha bir kaç arkadaşıyle beraber ilk devşirmelerinden biridir; ve bu bakımdan, "Edebiyat-ı Cedide" ahmaklarına karşı ana diline dönmenin elbette güzel davranışı yanında bu yeni âleti sadece maddede kullanmaya ve bu şiire keyfiyet getirecekleri kendisinden sonraki nesillere devretmeye mahkûmdur. Yani sadece madde mostracısı, şekil cambazı, şiirde de kafa yakıcı derinlikler yerine sığlıkta kalan ve onda da açıkgözlülüğünü, kurnazlığını gösteren bir piyon... Genç Şairin ölçüsüne göre bu teşhis Yusuf Ziya'ya değil, onun topyekûn nesline aittir ve aralarında onları bir milimetre aşan, yalnız Faruk Nafiz..... Şiirde böyle olan Yusuf Ziya, hayatıyle, Tanzimattan bu yana bir türlü olamayışımızın ufunet merkezi Babıâli'de bu (enfeksiyon) muhitini ifade noktasından biriciktir. Şiirde kalamamış, sâf şiire geçememiş, onu hasis menfaatler uğrunda bir âlet diye kullanmaktan ileriye atılamamış ve sonunda çıkar yol olarak Orhan Seyfi ile beraber, işi fikirsiz güldürücülüğe dökmüş, Akbaba'yı çıkarmaya başlamıştır.
