Ersoy kuyben
@ekuyben09
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Otobüs yolculuklarında kitap okumayı severim dün seyahat ederken kitabı okumaya başladım bugün sabah sularında bitirdim. Yine Sabahhattin Ali ve yine hüzünlü bir son.Kürk Mantolu Madonna'yi da okurken hissettiğim çoğu duyguları yine baha hissettirdi Sabahattin Ali. Kullandığı dil insanı sarıp sarmalıyor resmen. Bir ara romani okurken kurgulanmış bir şey değil de gerçek bir vakıa gibi aldı götürdü beni.Romani okurken olaylar karşısında gerçekten sevindim, üzüldüm kızdım, acıdım yani yazarın vermek istediği duyguları bizzat yaşamış gibi oldum. Duyguyu karşıya geçirmeyi çok iyi beceriyor Sabahattin Ali.
Sinan Yağmur klasiği. Veysel Karani hazretlerinin Peygamber Efendimizi hiç görmeden duyduğu müthiş özlem... Peygamberimizin bir kez olsun görme özlemi duyguladırıyor insanı. Hasta anacığından binbir zahmetlere alınan rızadan sonra Peygamberimizi görmeye Mekke'ye gider Veysel Karani. Çöldeyken Peygamberimize verecek bir hediye almadığı aklına gelir. Düşünürken önüne bir kurumuş misvak ağacı çıkar.Ağaçtan güzel ve düzgün dal keser ve onu hazırlar. Peygamberimizin evine geldiğinde kapıyı Fatima anamız açar. Peygamber Efendimiz evde değildir sefere çıkmıştır. Bu duruma çok üzülen Karani armağanı Fatima validemize bırakır ve tekrar yollara düşer. Günler geçer Veysel Karani çölde misvak dalı kopardığı ağacın yanına gelince o kupkuru olan ağacın yemyeşil olduğunu görür ve Fatima'ya bıraktığı emanetin Peygamberimize ulaştığını anlar. Aynı zmanda Peygamberimiz evine yaklaştıkça çok müthiş bir koku duyar. Fatima'yi görünce buraya bir dostum gelmiş nerede diye sorar. Fatima durumu izah eder emaneti teslim eder. Veysel Karani eve dönmüştür aradan zaman geçer anası Hakkın Rahmetine kavuşur. Veysel Karani tekrar yollara düşer Peygamberimizin görmeye. Mekkeye gelir Efendimizin Allah katına yükseldiğini öğrenir çok üzülür. Mescide gider ve ağlamaya başlar müthiş bir şekilde ağlamaktadır. Bu durumu haber alan Hz. Ömer ve Hz. Ebubekir Karani'nin yanına gelir kim olduğunu sorar adını söyleyince hemen tanırlar. Bu zat bir kez dahi Peygamberimizle görmemiş olmasına rahmet etrafına çok defa Karani'den bahsetmiştir. Peygamber Efendimiz halife Ebubekir'e Veysel Karan'ye verilmek üzere bir emanet bırakır. Veysel Karani'ye bırakılan emanet Hz. Pegmanber'in giydiği mübarek cübbesidir. Karani cübbeyi alır ve secdeye kapanır. Secde hali çok uzun müddet devam eder Hz. Ebubekir ve uhz. Ömer
