Kaderime isyan etmek istiyorum; ne yazık ki, bütün uğraşlarıma rağmen bu karanlık havayı üstümden atamıyorum. Benim de herkes gibi kaygısız, sevinç dolu bir yaşantıya hakkım yok mu? diye soruyorum. Ben de herkes gibi günlük sevinçlerin akışına kapılıp gidemez miyim? Neden olaylar, benim üzerimde silinmez izler bırakıyor?