elif tuğçe ERSÖZ
@elftgce
Şu anda okuduğu kitaplar
Annem işten dönünce babam karanlık odaya gidiyor. Oradaki somyada yatıyor. Yüzü hep duvara dönük. Annemle babam birlikte yatmıyorlar artık. Yatak odalarında annem tek başına yatıyor. Karanlık odada eskiden annemin takıl tukul dediği, evde bir türlü kendine yer bulamamış eşyalarımız dururdu. Vantilatör, regülatör gibi pek kullanılmayan aletler, araba buzluğu (Avrupa’ya gidecektik arabamızla), eski ütü, giymediğimiz giysiler, süpürge, faraş, toz bezleri, kovalar filan. Artık babamın ömrü bu karanlık odada, takıl tukul gibi, ayağa takılan lüzumsuz bir eşya gibi geçiyor.
"Kim ne derse desin ben bugünü yakıyorum / Yeniden doğmak için çıkardığım yangından"
"Öyle ya, kim sevişirdi acıları olmasa / Kim bakardı uzağa köpekleri saymazsan."
Ona bin mutlu saat vermişlerdi ama bir anlık bir yaratıcı dakika vermemişlerdi. Hayatı tamamen gereksiz görünenlerden biriydi o çünkü, son nefesini verdiğinde biriktirdiği tüm deneyimleri aktaracak bir varisi olmadan göçüp gitmiş olacaktı.
Şarabın kalitesi önemsizdir, çünkü daha kadehi dudaklarına götürmeden kız zaten sarhoş olmuştur.