kitapdostubirkizz
@elftmrr
Ve en önemlisi, kitapların şarjı hiç bitmiyor. ️
sınıf öğretmeni
Ankara
88 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aşkla İlgili En İyi Kitaplardan Biri!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Alıntılarla Yaşıyorum YouTube kanalımdan da izleyebilirsiniz: ytbe.one/GeVzftoIiDw
Hayatımın en keyifli incelemesiymiş, bilmiyordum.
Neden böyle diyorum? Çünkü bu kitabı kitap okuma grubumdaki yüzlerce okurla birlikte okuyup tartıştım. Çünkü bu kitabın İstanbul'daki müzesine gittim. Çünkü bu kitap ve müze için videolar çektim. Bu kitap varlığıma tamamen karıştı ve artık ben bu kitapla birlikte atıyorum adımlarımı.
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Orhan Pamuk yaşayan en önemli yazarlarımızdan bir tanesi —hatta bana göre en önemlisi. Yazdığı kitaplara sadece bilgisini ve gözlemlerini değil, ruhunu da, deneyimlerini de, bakış açılarını da katan eşsiz bir yazar. Magazinsel boyutundan ayrı olarak, edebi yeteneğiyle böyle bir yazara sahip olduğumuz için kendimi çok şanslı hissediyorum.
Peki, nedir bu Masumiyet Müzesi? Sadece cinsellikten ibaret bir aşk hikâyesi mi? Bir adamın saplantılı aşkının yüzlerce sayfaya dökülmüş hali mi? Bir erkek ile bir kadının arasında geçenlerin önümüze klişe bir şekilde sunulması mı? Yoksa 70 ve 80 dönemlerindeki Türkiye'nin kozmopolit yaşayışındaki her bir parçanın, bir yapbozun parçalarıymış gibi birbirine oturması mı?
Hayatlarımız bunun gibi cevabını arayan pek çok soruyla çevrili. Dünyadaki bütün kitaplar, bütün şarkılar veya bütün filmler bu sorulara bir cevap bulabilmek için varlar. Dışarıya adımımızı her attığımızda soru potansiyeli taşıyan verilememiş cevaplar arasında yürüyoruz. İşte bu konuda Türk edebiyatındaki en iyi cevap arama girişimlerden bir tanesi de Masumiyet Müzesi olsa gerek.
Sadece kitabı değil, müzesiyle de dünyanın en özgün eserlerinden biri olunca, insan ister
kitapdostubirkizz
Ben de öneri alabilir miyim? İncelemeniz için de çok teşekkür ederim, bu kitabı okumayı düşünüyorum ve sayenizde kitabı çok merak ettim. En kısa zamanda okumak nasip olur inşallah:))
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
kitapdostubirkizz
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·2023 28. kitabı
Büşra isimli okura yanıt verildi
kitapdostubirkizz
Kiraz ağacı ile aramızdaki mesafe kitabının devamı bu kitap. ☺️2 kitaptan oluşuyor
Herkesin Okuduğu O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CkSy3Jstfze
"Ne, hâlâ Şeker Portakalı'nı okumadın mı?! Sana inanmıyorum!" diyenler için müjde... Bu zamana kadar okumadığım için utandığım bu kitabı sonunda okudum!
Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak çocuklar ve gençlerin yaşlarına uygun ve kendilerini geliştirebileceği harika kitaplar önerdim. O yüzden kitap önerisi alabilmek için yorumları inceleyebilirsiniz.
Siz ilk olarak okumaya nasıl başladınız? Mesela ben bu kitabın yazarı 
José Mauro de Vasconcelos gibi okumaya kendi kendime başladım. Okumak derken ise alfabe ya da ana dili öğrenmekten bahsetmiyorum. Gerçek anlamda içinden gelerek kitap okumayı ve onları içselleştirebilmeyi kastediyorum.
Ailemden kimse kitap okumazdı, hâlâ da okumuyorlar zaten. O yüzden aileleri okuyan insanlardan oluşan çocukları hep kıskanmışımdır. Kitapla büyüyen, hayatı okumak ve sorgulamaktan ibaret olan insanlardı bunlar benim için. Kendi içimde ise her zaman bir yönüm eksik kaldı. Fiziksel ve maddi ihtiyaçlarım bir şekilde karşılanıyordu Zeze gibi, fakat ya duygusal ve manevi ihtiyaçlar?
Bence her insanın kendisine özgü ve sürekli olarak konuştuğu bir şeker portakalı fidanı vardır. Şunu da itiraf ediyorum, ben diğer insanlarla yaptığım konuşmalardan çok kendi kendimle konuşuyorum. Esas deliliğin ise insanın kendi kendisiyle konuşmaması olduğunu düşünüyorum. O yüzden her insanın kendi içinde hayali bir Minguinho'sunun olması gerek...
Ayrıca hadi kabul edin, büyüdükçe gerçek hayatı öğreniyoruz. Yalnızlaşıyoruz. Bilinçlendikçe Zeze'nin sahip olduğu masumiyeti kaybediyoruz. Zeze'nin yumuşak yüreği ise zamanla bu hayat içerisinde sertleşerek saflığını kaybediyor. Zaten bu büyüme aşamasının sancılarını da serinin 2.
José Mauro de Vasconcelos gibi okumaya kendi kendime başladım. Okumak derken ise alfabe ya da ana dili öğrenmekten bahsetmiyorum. Gerçek anlamda içinden gelerek kitap okumayı ve onları içselleştirebilmeyi kastediyorum.
Ailemden kimse kitap okumazdı, hâlâ da okumuyorlar zaten. O yüzden aileleri okuyan insanlardan oluşan çocukları hep kıskanmışımdır. Kitapla büyüyen, hayatı okumak ve sorgulamaktan ibaret olan insanlardı bunlar benim için. Kendi içimde ise her zaman bir yönüm eksik kaldı. Fiziksel ve maddi ihtiyaçlarım bir şekilde karşılanıyordu Zeze gibi, fakat ya duygusal ve manevi ihtiyaçlar?
Bence her insanın kendisine özgü ve sürekli olarak konuştuğu bir şeker portakalı fidanı vardır. Şunu da itiraf ediyorum, ben diğer insanlarla yaptığım konuşmalardan çok kendi kendimle konuşuyorum. Esas deliliğin ise insanın kendi kendisiyle konuşmaması olduğunu düşünüyorum. O yüzden her insanın kendi içinde hayali bir Minguinho'sunun olması gerek...
Ayrıca hadi kabul edin, büyüdükçe gerçek hayatı öğreniyoruz. Yalnızlaşıyoruz. Bilinçlendikçe Zeze'nin sahip olduğu masumiyeti kaybediyoruz. Zeze'nin yumuşak yüreği ise zamanla bu hayat içerisinde sertleşerek saflığını kaybediyor. Zaten bu büyüme aşamasının sancılarını da serinin 2.kitapdostubirkizz
Lisedeyken kitap okuma yarışması vardı ve 5 kitap okuyup onlardan toplamda 100 soru sormuşlardı ve 91 doğru ile birinci olmuştum, daha sonrasında kitap okumayı çok sevmeye başladım ve şu anda kitap okumadığım gün yoktur. Kitaplar, en yakın arkadaşım oldu. İyi ki varlar.
Zeze'nin şeker portakalı gibi benim de zeytin ağacım var ve genelde onunla konuşuyorum. Bu sayede kendimi çok iyi hissediyorum. 😊
Cengiz Aytmatov, kalemini konuşturmuş diyebilirim. Okuduğum ilk kitabı, Gün Olur Asra Bedel idi. O da çok güzeldi.
Yarıda bıraktığım bir kitaptı ve tekrar başladım, sonunda bitirmek nasip oldu.
Kitabın konusu, 7 8 yaşlarında bir çocuk. Bu çocuğun kalbi o kadar temiz ve iyilik dolu ki. Dedesi de öyle. Birbirlerinden başka kimse onları anlamıyor. İhtiyar Mümin'in ailesi var ama sanki sadece torunu ile hayat buluyor gibi hissettim okudukça. Günlük hayatta, eşlerdir birbirlerinin en büyük destekçisi yani öyle olmalı. Ama bu kitapta Mümin dedenin karısı sürekli onu azarlıyor, hor görüyor. Buna çok üzüldüm.
Çocuğu, dedesi masallarla büyütmüş ve bu masallardan biri ise Maral Ana masalı. Mümin dede, Maral Ana'nın soyundan geldiklerine çocuğu o kadar inandirmis ki... çocuk gerçekte de Maral Ana'nın olduğunu düşünüyor ve ne zaman yardıma ihtiyacı olsa Maral Ana ile ilgili hayaller kurup onun, kendilerini kurtardığını düşünüyor.
Bir gün hasta yatağında yatarken, dışarıdan sesler duyuyor. Seydahmet çocuğu kolundan tuttuğu gibi dışarı çıkarıyor. Orozkul ve diğerleri sarhoş olmuşlar ve ateşin başında et şöleni yapıyorlar. Mümin dede de sarhoş bir şekilde oradadır. Çocuk, dedesinin ilk defa sarhoş olduğunu görüyor. Tam yanlarına geldiğinde bir de ne görsün. Maral Ana'nın başı kanlar içinde yerde yatıyor. Çocuk, içinden ona nasıl kıydınız diyerek öfke ve sitemle karışık duygular içerisinde kalıyor. Olanlara minicik yüreği dayanmıyor ve balık olmalıyım diyerek kendisini suya bırakıyor ve boğuluyor.
Kitabın sonunun böyle bitmesini istemezdim. Mümin dede ,keşke pasif kalmasaydın. O kadar iyi biriydin ki ama torunun yok artık!
"İnsan vicdanı tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez,gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve
Eksantrik Münzevi isimli okura yanıt verildi
kitapdostubirkizz
Kesinlikle katılıyorum:))
Cengiz Aytmatov, kalemini konuşturmuş diyebilirim. Okuduğum ilk kitabı, Gün Olur Asra Bedel idi. O da çok güzeldi.
Yarıda bıraktığım bir kitaptı ve tekrar başladım, sonunda bitirmek nasip oldu.
Kitabın konusu, 7 8 yaşlarında bir çocuk. Bu çocuğun kalbi o kadar temiz ve iyilik dolu ki. Dedesi de öyle. Birbirlerinden başka kimse onları anlamıyor. İhtiyar Mümin'in ailesi var ama sanki sadece torunu ile hayat buluyor gibi hissettim okudukça. Günlük hayatta, eşlerdir birbirlerinin en büyük destekçisi yani öyle olmalı. Ama bu kitapta Mümin dedenin karısı sürekli onu azarlıyor, hor görüyor. Buna çok üzüldüm.
Çocuğu, dedesi masallarla büyütmüş ve bu masallardan biri ise Maral Ana masalı. Mümin dede, Maral Ana'nın soyundan geldiklerine çocuğu o kadar inandirmis ki... çocuk gerçekte de Maral Ana'nın olduğunu düşünüyor ve ne zaman yardıma ihtiyacı olsa Maral Ana ile ilgili hayaller kurup onun, kendilerini kurtardığını düşünüyor.
Bir gün hasta yatağında yatarken, dışarıdan sesler duyuyor. Seydahmet çocuğu kolundan tuttuğu gibi dışarı çıkarıyor. Orozkul ve diğerleri sarhoş olmuşlar ve ateşin başında et şöleni yapıyorlar. Mümin dede de sarhoş bir şekilde oradadır. Çocuk, dedesinin ilk defa sarhoş olduğunu görüyor. Tam yanlarına geldiğinde bir de ne görsün. Maral Ana'nın başı kanlar içinde yerde yatıyor. Çocuk, içinden ona nasıl kıydınız diyerek öfke ve sitemle karışık duygular içerisinde kalıyor. Olanlara minicik yüreği dayanmıyor ve balık olmalıyım diyerek kendisini suya bırakıyor ve boğuluyor.
Kitabın sonunun böyle bitmesini istemezdim. Mümin dede ,keşke pasif kalmasaydın. O kadar iyi biriydin ki ama torunun yok artık!
"İnsan vicdanı tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez,gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve
Eksantrik Münzevi isimli okura yanıt verildi
kitapdostubirkizz
Cengiz Aytmatov'un eserlerini çok severek okuyorum fakat hayatını bilmiyordum, yorumunuzdan sonra hayatını araştırdım ve gerçekten herkesin bilmesi gereken yazarlardan birisiymiş, teşekkür ederim sayenizde edebiyatımızın yazarlarından birini tanımış oldum:))