21
@elgunn_
Öğrenci
Azerbaycan
Azerbaycan, 21 Ağustos
30 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Kitap gerçekten insan psikolojisini çok derinlemesine ele alıyor. Ana karakterin içinde yaşadığı suçluluk ve korku o kadar gerçekçi anlatılmış ki, onunla empati kurmamak mümkün değil. İnsan hayatında yaptığı hataların ağırlığını, onları saklamaya çalışmanın getirdiği endişeyi ve o sürekli diken üstünde olma halini çok iyi hissettiriyor.
Dil çok akıcı ve sade, zorlanmadan okuyabiliyorsunuz. Hikaye kısa ama o kısa sürede bile karakterin yaşadığı yoğun duyguları ve düşünceleri başarılı şekilde yansıtıyor. Sanki karşınızdaki insanın iç dünyasını dinliyormuş gibi bir his veriyor.
Bence bu kitap, insanın kendi içindeki karmaşayı, korku ve suçlulukla nasıl mücadele ettiğini anlamak isteyen herkes için güzel bir seçenek. Okurken hem düşündürüyor hem de insanı içine çekiyor.
Reklam
Kitabı çok beğendim. En çok hoşuma giden şey, mutluluğun öyle büyük hedeflerde ya da başkalarının gözünde olmadığını, aksine insanın kendi iç dünyasında, kendi huzurunda yattığını göstermesiydi. Kendime “Acaba ben kendi mutluluğumu gerçekten kendimden mi bekliyorum, yoksa hep birilerinin ya da bir şeylerin bana getirmesini mi umuyorum?” diye sordum.
Schopenhauer’in karamsarlığı bile bana iyi geldi, çünkü bana şunu gösterdi: Hayat mükemmel değil ve olmak zorunda da değil. Küçük şeyleri fark edebilmek, fazla istememek, olanla yetinebilmek. Bunları öyle basit ama güçlü bir şekilde anlatıyor ki insan kendine kızmadan, kendini küçümsemeden düşünmeye başlıyor.
Özetle, kitap bana şunu öğretti: Mutluluk, peşinde koşulacak bir şey değil. Onu kendi içine bakarak, elindekini görerek, beklentilerini ayarlayarak yaşayabilirsin. Ve bunu anlamak bile başlı başına bir mutluluk. Belki de bu kitabı bu kadar sevmemin nedeni, bana kendimle ilgili söyleyemediklerimi söylemesi ve düşünemediklerimi düşündürmesiydi. Herkesin kendiyle bir derdi varsa ve bu dertten kaçmak yerine yüzleşmek istiyorsa, mutlaka okuması gereken bir kitap.
Toplumun unuttuğu, kenara ittiği insanların iç dünyasını anlatan sert ve sarsıcı bir roman. Hakan Günday yine karanlık ama gerçek bir atmosfer kurmuş. Olaylar gözünün önünde değil, içinde yaşanıyor gibi. Ortalarında biraz sıkıldım açıkçası. Ama sonu kesinlikle buna değdi, güçlü ve etkileyiciydi.
Tüm hikâyede nihilist bir bakış hâkim: hayatın anlamsızlığı, değerlerin çürümesi ve insanların bu boşlukta savrulması çok net hissediliyor.
Kolay hazmedilen bir kitap değil ama düşündüren, iz bırakan bir kitap kesinlikle.
Əsər, təkcə iki gəncin məhəbbət hekayəsini deyil, həm də cəmiyyətin sərt qaydalarının insan həyatına necə təsir etdiyini göstərir. İlk səhifələrdən hiss olunur ki, bu sadəcə adi bir sevgi hekayəsi deyil – burada insanların inancları, adət-ənənələri və dövrün reallıqları ön plana çıxır.
Əsərdə sevgi ilə cəmiyyətin tələbləri arasında böyük uçurum var. Bahadır və Sona öz hissləri uğrunda mübarizə aparsalar da, onların qarşılaşdığı maneələr insanı düşündürür: Sevgi həqiqətən sərhədsizdirmi, yoxsa cəmiyyət onu istədiyi kimi formalaşdırır? Romanı oxuyarkən bu suallar məni narahat edirdi.
Əsərin dili sadə, lakin təsirlidir. 
Nəriman Nərimanov hadisələri elə ustalıqla təsvir edir ki, hər anı yaşamaq mümkündür. Bahadır və Sonanın mübarizəsi oxucunu düşünməyə vadar edir: Biz, öz xoşbəxtliyimiz üçün nə qədər irəli gedə bilərik?
Bu roman mənə göstərdi ki, sevgi yalnız iki insanın hissləri deyil, həm də cəmiyyətin ona verdiyi dəyərdən asılıdır. Bahadır və Sonanın hekayəsi hələ də aktualdır və bizə çox şey öyrədə bilər. Əsəri oxuduqdan sonra bir müddət onun təsirindən çıxa bilmədim və inanıram ki, bu kitabı oxuyan hər kəs öz həyatına dair yeni fikirlər əldə edəcək.
Nəriman Nərimanov hadisələri elə ustalıqla təsvir edir ki, hər anı yaşamaq mümkündür. Bahadır və Sonanın mübarizəsi oxucunu düşünməyə vadar edir: Biz, öz xoşbəxtliyimiz üçün nə qədər irəli gedə bilərik?
Bu roman mənə göstərdi ki, sevgi yalnız iki insanın hissləri deyil, həm də cəmiyyətin ona verdiyi dəyərdən asılıdır. Bahadır və Sonanın hekayəsi hələ də aktualdır və bizə çox şey öyrədə bilər. Əsəri oxuduqdan sonra bir müddət onun təsirindən çıxa bilmədim və inanıram ki, bu kitabı oxuyan hər kəs öz həyatına dair yeni fikirlər əldə edəcək.
Yeraltından Notlar
Fyodor Dostoyevski’nin 1864'te yayımlanan, insan doğasının karanlık yönlerini keşfeden kısa ama derin bir eseridir. Roman, toplumdan soyutlanmış, derin bir içsel çatışma yaşayan "Yeraltı Adamı"nın monoloğundan oluşur. İki bölümden oluşan eserin ilk bölümünde, karakterin felsefi düşünceleri ve topluma karşı duyduğu nefret yer alır. İkinci bölümde ise geçmişine dair anıları anlatılır; özellikle bir kadınla yaşadığı zorlayıcı ilişki üzerinden insan doğasının karmaşıklığına dair gözlemler sunar.
Fyodor Dostoyevski, bu eserinde insanın mantıkla değil, duygular ve irrasyonel dürtülerle hareket ettiğini vurgular. Yeraltından Notlar insanın özgür irade, ahlak ve toplumla olan mücadelesini derinlemesine inceleyen, varoluşçuluğun öncüsü olarak kabul edilen bir başyapıttır.
Reklam