Yazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Behçet Necatigil
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
94
Basım Tarihi:
1960
İlk Yayın Tarihi:
1910
Yayınevi:
Varlık Yayınları
Orijinal Adı:
Angst
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
ISBN:
---
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
65 diğer baskı · Tümünü Göster
Korku
100bin okunmaTürkiye İş Bankası Yayınları · Ocak 2022 · 70 s.
Korku
5,3bin okunmaParodi Yayınları · 2018 · 104 s.
Korku
3.684 okunmaİndigo Yayınları · Şubat 2018 · 96 s.
Korku
2.695 okunmaAnonim Yayıncılık · Mayıs 2020 · 112 s.
Korku
1.734 okunmaKoridor Yayıncılık · 3 Mart 2020 · 88 s.
Korku
1.626 okunmaPanama Yayıncılık · 2017 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Duygusallıktan etkilenir misiniz? Aşırı etkilendim ve o da ne? Kadının en son ki mektubu beni perişan etti. Stefan Zweig’in 1925’te kaleme aldığı ve 2 filme de uyarlanan bu eser gerçekten okuyucuyu duygulandırıyor. Öz saygı ve saygınlık adı altında utanç, öfke, suçlulukla bir melodram tamamlanıyor.
Irene varlık ve huzur dolu bir hayat özleminden ziyade taa çocukluğundan, 12 yaşında başlayan bir aşka bağlılığından ve sevdiği adamın kendisini tanımamasına rağmen onunla yatmasından, çocuk sahibi olmasından ve bu çocuğun ölümüyle kaleme aldığı bir mektup ile kendini anlatır.
Adeta aşkını kendi içinde yaşamış, dışarı açıklamaya her zaman korkmuş ve bu çekingenliği bütün hayatına aksetmiştir. Kendini saran tutku ateşinin kurbanı olmak yerine kendini bir adama adamış, o adamın aşkını içinde saklamış ve bunun yanında da rezil olmak ve dışlanmak korkusu nedeniyle hep pısırık kalmıştır.
Konudan ziyade mektup ve mektubun yazılış şekli, gerçek bir efsaneydi. Yani nasıl söyleyeyim bilmiyorum ama Zweig bile kendi kurgusundan etkilenip ağlamış olabilir bunu yazarken. O kadar etkileyici bir eserdi. İyi okumalar, mutlu tatiller dilerim..
Her fırsatta vurgularım zweig'ın öykülerinin güzelliğini. Korku isimli öyküsü de güzeldi. Kitapta iki öykü var ilki kitaba da adını veren öykü.
Kocasını aldatan bir kadının, ailesine ve kendisine yeniden dönmesini sağlamak için kocası tarafından tezgahlanan oyun.. Kadının yakalanma korkusu yanında utancı ve pişmanlığı.
"Utançların en büyüğü; insanın kendini en yakın bildiği kimselere karşı duyduğu utançtır."
Psikolojik yönü kuvvetli bir öykü olmuş. Ana karakterle birlikte utanıp, korku duygusunu hissedebiliyorsunuz.
İkinci hikaye bilinmeyen kadının mektubu.. Daha önce tek başına bir kitap şeklinde okumuş ve incelemiştim bu hikayeyi de. Bu kitapta yeniden karşıma çıkması şaşırttı. Zweig'ın öykü düzenlemeleri ile ilgili yayın evleri arasında bir kafa karışıklığı mevcut anlaşılan. Netice itibariyle çok etkileyici bir hikaye daha..
En son geçen yıl Stefan Zweig kitabı okumuşum. Okurken daha net fark ettim ki uzun zaman olmuş ve ben Zweig'i okumayı çok özlemişim.
Kitap adıyla müsemma. Kocasını aldatan Irene , aşığıyla yaptığı gizli buluşmalarından birinde, şantajcı bir kadına yakalanır. Ve hikâye burada başlar. Kadın Irene'yi tehdit edip, para tırtıklamaktadır. Sırrının açığa çıkacağı korkusu, her kapı sesinde, gelen her mektupta, kısacası her an korku dolu bir dolu bir hayat yaşamaya mahkum olur Irene. Korku kavramını başarılı bir şekilde işlemiş Zweig.
Herkese tavsiye eder, keyifli okumalar dilerim.
Finale kadar çok gerilimdi. Sonda kadınla birlikte biz de rahatladık. Kısacık bir hikaye yine etkileyici cümlelerle vurucu hale gelmiş. Kadının çektiği sıkıntıyı içimde hissettim cidden. Sürpriz sonunu çok sevdim. Yazarın genel mutsuz sonlarına göre çok ferah bir final olmuş.
Kitap gerçekten insan psikolojisini çok derinlemesine ele alıyor. Ana karakterin içinde yaşadığı suçluluk ve korku o kadar gerçekçi anlatılmış ki, onunla empati kurmamak mümkün değil. İnsan hayatında yaptığı hataların ağırlığını, onları saklamaya çalışmanın getirdiği endişeyi ve o sürekli diken üstünde olma halini çok iyi hissettiriyor.
Dil çok akıcı ve sade, zorlanmadan okuyabiliyorsunuz. Hikaye kısa ama o kısa sürede bile karakterin yaşadığı yoğun duyguları ve düşünceleri başarılı şekilde yansıtıyor. Sanki karşınızdaki insanın iç dünyasını dinliyormuş gibi bir his veriyor.
Bence bu kitap, insanın kendi içindeki karmaşayı, korku ve suçlulukla nasıl mücadele ettiğini anlamak isteyen herkes için güzel bir seçenek. Okurken hem düşündürüyor hem de insanı içine çekiyor.
KORKU
Stefan Zweig’in Korku adlı eseri, insan ruhunun en zayıf noktalarına inen güçlü bir psikolojik anlatıdır. Düzenli ve saygın bir hayat süren Irene Wagner, yaşadığı yasak ilişkinin ardından yakalanma endişesiyle kendi zihninde kurduğu bir korku dünyasının içine hapsolur. Zweig, korkuyu dışsal bir tehditten çok, suçluluk duygusunun beslediği yıkıcı bir güç olarak ele alır. Irene’in her ayrıntıda tehlike araması, korkunun mantığı nasıl felç ettiğini açıkça gösterir. Akıcı ve yoğun anlatımıyla eser, okuru karakterin iç çatışmasına ortak eder ve korkunun insanı yavaş yavaş ele geçiren, kaçışı olmayan bir duygu olduğunu çarpıcı biçimde hissettirir.
Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum.
Nasıl olsa onlar zamanı gelince yaptıklarıyla kendilerini tanıtıyorlar...
(Paul Auster)
!! Dönemimizi ve okuduğum bu kitabı bir cümlede anlat deselerdi; "Herkesten her şeyi bekle ama kimseden birşey bekleme" olurdu.
!! Dönemimizde en tehlikeli şey nedir diye sorsalar; doyumsuz bir erkek kadar doyumsuz bir kadın derdim.
!! Peki bir insanı vicdanıyla baş başa bırakmanın en iyi yolu nedir diye sorsalar; ya affedin derim ya da affetmeyin, silip atın derim.
!! İhanet yalanla birleşmiş iki günahın toplamıdır. Bu ihanet kendisiyile korkuyu da beraberinde getirir. Ya kaybetmek istemediklerinden ya da kaybettiklerindendir bu korku. Yalanın fazlası kaybetmeye götürür insanı, ihanetin ağırlığı korkuya taşır sizi. Peki korkunun fazlası intihara sürüklemez mi?
!! İhanet bulaşıcı bir hastalık gibi. Zavallı insanlara özel bir yetenek. Mutluluk katlanarak artar, yalan katlanarak artar, ihanet saklandıkça ağırlaşır öyle değil mi?
Stefan zewig'ten öğrendiğim şey bu. İhanetin bilerek bilmeyerek topluma sürülmesi.
Bilmeyerek yapılan ihanet ve bilerek yapılan ihanetin arasındaki fark nedir biliyor musunuz? Kaybettiklerinizdir. Bilmeyerek yapılan bir ihanet sizi seven insanı kazanmadan kaybetmektir ve bilerek yapılan ihanette şerefini ve karakterini bir yalana satan insanın, kendini seven insanı kazanıp kaybetmesidir. Hangisinin size daha acı verdiğine siz karar verin.
Peki neden hep Stefan'ın kitaplarında ihaneti ve sevgiyi, boşluğu okuyorum bilmiyorum ama kitaplarını okurken, sevipte kaybettiğin insanların eşyalarını toplamaya çalışmak gibi hissettirdiği duygu.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu'nda bir adamın bilmeden yaptığı ihaneti kaleme almış ve Korku kitabında bir kadının bilerek yaptığı bir ihaneti kaleme almış. Okumak istediğiniz karakter size kalmış.
Bir insan hayatınızı
Korku nedir? Bir tehlike karşısında duyulan kaygı, üzüntü mü? Hayır, hayır... Bu kitapta korku; çaresizlik, suçluluk, utanç ve vicdan azabından sonra gelen, insanı esir alan bir paranoya...
Bir hata, peşini bırakmayan sonsuz bir azaba dönüşebilir mi? Irene, yasak aşkın ardından uğradığı şantaj nedeniyle, zihninde cehennemle yaşamaya mahkum olur. Irene' in bu trajedisini çarpıcı kılan ise, eşi Fritz' in temsil ettiği duygularından arınmış, soğukkanlı dünyası. Fritz, evdeki o kusursuz varlığıyla Irene üzerinde öyle mesafeli bir gölge olmuştur ki Irene içinde yaşadığı korku, utanç ve itiraf etme çıkmazı arasında sıkışıp kalmıştır.
"Korku cezadan daha berbattır, çünkü ceza bellidir, ağır veya hafif; bilinmeyene, sınırlandırılmamışa kıyasla ceza, daha az ürkütür."
İşte; 
Korku böylece insanın özgürlüğünü elinden alan, onu kendi vicdanının mahkumu kılan sessiz bir cellattır.
Korku böylece insanın özgürlüğünü elinden alan, onu kendi vicdanının mahkumu kılan sessiz bir cellattır.
Zweig’in Korkusu, insan ruhunun görünmez dehlizlerine inen kısa ama sarsıcı bir yolculuk gibi. Benim için bu kitap, “vicdan” kelimesinin ağırlığını yeniden hissettirdi. Irene’nin yaşadığı korku sadece bir suçun değil, insanın kendine yabancılaşmasının yankısıydı.
Zweig, bir anlık hatanın nasıl tüm benliği esir alabileceğini öyle ustaca anlatıyor ki, sayfaları çevirirken ben de karakterle birlikte nefesimi tuttum. Korkunun, dışarıdaki bir tehditten değil, içeride büyüyen pişmanlıktan beslendiğini fark ettim.
Bu hikâyi okurken en çok düşündüğüm şey şu oldu: İnsanı tüketen olaylar değil, kendi zihninde kurduğu hapishanedir. Irene’nin korkusu aslında hepimizin içinde bir yerlerde duran, bastırılmış bir gerçeğe ayna tutuyor.
Kısacık bir novella olmasına rağmen, Zweig her satırında insan doğasının karmaşıklığını anlatıyor: gurur, suçluluk, utanç ve o bitmek bilmeyen vicdan sesi…
Son sayfayı kapattığımda, sessizlik bile biraz ağır geldi.
Kitap ilk sayfasından itibaren sürükleyici. Daha ilk sayfada karşılaştığınız bir kadınla aynı anda aynı heyecanı hissetmeye başlıyorsunuz. Kolaya indirgediğimiz ya da çok çok abarttığımız duygularla ve durumlarla karşılaşıyoruz her gün. Kocasını aldattığı için başka bir kadın tarafından tehdit edilen parası istenen varlıklı bir kadının hisleri sizin için her gün her yerde okuduğumuz belki duyduğumuz , dinlediğimiz basit olaylar olabilir. Ama kitap bize bu işin çok daha derin olduğunu klasik olayların aslında çok da klasik olmadığını o duyguların en çok da korkunun nasıl özel ve her hissedilişinde ,dibine kadar inildiğinde vurucu belki de yıkıcı bir karmaşa olduğunu seriyor gözler önüne. Hayatımızın kıymetini ne kadar biliyoruz ya da nasıl biliyoruz çok daha başka bir soru hayatımızın kıymetli olduğunun farkında mıyız? Elimizdekilerin önemini korkularımızla yüzleşmeden kaybetmemek uğruna kendimizi kaybetmek istediğimiz noktaya gelmeden önce anlayamaz mıyız? Tüm bu soruları ve cevaplarını bu kitapla bir kere daha düşünebiliriz.
Yazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
