" Bu durumun panzehiri kıyak bir otomobilden geçiyor.
Bin de gör!
Nasıl da birdenbire seçkinlesiyorsun.
Yollar açılıyor, insanlar kenara çekiliyor, cekeltlerin önleri ilikleniyor. Şimdi saygun bir kişi inecek o otomobilden.
Kimmiş o kişi?
Kimse kim, önemli değil.
Adam otomobil almış, gerekli imajı yapmış. "
Gözlerimi kistigimda, bu kısmın sanki özellikle işaretlenmiş olduğunu düşündüm. Diğer sevdiği şiirlerin bazı cumlelerinin altını çizmişti ama bu cümleyi yuvarlak içine alarak özellikle bu kısma dikkat çekmeye çalışmış gibiydi. " Ben olseydim o belki ağlardı ama o aglasaydi ben ölürdüm"
Sevmek bu muydu?... İnsanı güya bir menege içinde sıkıp sıkıp da birisinin birisinin ayakları altına ezik, bitik, can çekişerek atmak isteyen bir öldürücü şey, sevmek bu muydu?...
"Çok sevdiğim bir yazar der ki; Delilik şüphesiz aptallık tan iyidir. Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir. Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı, aptallığın şerefli bir tarihi bile yoktur."