Elif
@elif___ce
Şu anda okuduğu kitap
Dava, nedenini bilmeksizin tutuklanan Josef K. isimli bir adamın hikayesini anlatıyor. Bir gün evinde tanımadığın adamları görüyorsun ve sana sadece bir 'dava'n olduğu söyleniyor. Araştırmaya kalkıyorsun, avukata mahkemeye gidiyorsun, ama herkesin bilgisi sadece onlara verilen kadar ve her gücün üstünde bir güç mevcut. Yaşamını belirsizlik ve tedirginlik üzerine kurduğun bir yaşam mı, yoksa iyi veya kötü ne olursa olsun bir sonuca varmak mı? Kitap boyunca bu ikilemi ve heyecanı kaybetmiyorsunuz. Kafka yine yapmış yapacağını.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Akıl hastalığının öyküsü diyor arka kapakta. Kapağa bakınca ilk hissettiğimiz ve son sayfayı kapattıktan sonra arka kapağı tekrar gördükten sonra hissettiğimiz arasındaki uçurum bu kitabın özeti. Hastanede yaşananlar, mücadele, iki farklı dünyası olan Deborah, diğer dünyasında oluşturduğu dil ve bu dünyada onu anlamayan onlarca insan. Acıyı hissetmeyi nimet saydığını düşünün bir insanın. Bir şizofrene bu kadar yakın hissettiğim olmamıştı. Kitabı güz veya kış aylarında okumayı tercih etmenizi dipnot olarak ekleyeyim.
Bugüne dek okuduğum en naif en samimi hikâyedir Çalıkuşu. Ve nedense okuyacağım diğer kitaplarda böyle hissetmeyeceğime eminim. Belki öğretmenlik yapması, belki masumluğu belki saflığı, belki de hırçınlığı. Ama hep samimi oluşu. Reşat Nuri öyle güzel anlatmış ki, bitince yüzümde büyük bi gülümseme asılı kaldı bi süre. Uzun sürdü, ama bitmesin diye yavaş okumuş olacağım. Çünkü bitince bi arkadaşımı kaybetmiş gibi hissettim. İçinizdeki Çalıkuşu hiç kaybolmasın.
Böyle bir kitabın yazılmış olması bile büyük şey doğrusu.. Kısa süren böyle kitaplarda hep kapıldığım o hisse kapıldım, keşke bitmeseydi hissi.. Ama yazar tadında bırakmasını bilmiş, bundan dizi bile yapacak uyanıklar çıkardı da Kafka 100 sayfada bitirmiş, tebrik etmek lazım. Gregor Samsa böcek olarak uyandı ve o andan itibaren kendimi onun yerine koydum. Bugün başladım bugün bitti ve sırtımda o elmanın acısı hala duruyor. Sorumluluklarının ve dayatmaların çok fazla olduğu biri, bir anda kimseyi dinlemek zorunda olmayan bir böcek haline geliyor. Kafka da şöyle demiş ya zaten: 'Hayvana geri dönülüyor, böylesi insanca yaşamaktan çok daha kolay.'
Bu, kolay kolay etkilenmem diyenlerin fikrini değiştirebilecek bir kitap. Bu, küçük bir çocuğun, Zeze'nin gözünden sevgiye, yoksulluğa, insanlara bir bakış. Küçük omuzlarına yüklenen zorluklar okurken içimden bir şeylerin kopmasına sebep oldu. Ve özellikle çocuklara verdiğiniz sevginin, küçük bir baş okşamanın size on katıyla döndüğü bir gerçek. İçinizdeki şeker portakalı fidanını kimseler koparmasın efendim.
