Bazen yanından geçiyor insan yazgısının bazen elinden tutuyor ama bunun kaderi olduğunu anlamıyor. Tam yakalayacak gibi oluyor ama uçup gidiyor. Sonra bir gün, hiç hesapta yokken, hiç beklemezken, başka âlemlerdeki seyrini tamamlıyor senin olan şey, çıkıp geliyor ve seni buluyor.
İnsan hayatı, evrenin akışı içindeki bir girdap gibi, yanıltıcı bir şekilde sakindir; bilimse insanın karanlığa yaktığı bir kibrittir ve kibritin ateşi, karanlığın sandığımızdan daha da karanlık olduğunu gösterir.
Sanki bir gün gerçekten vaktimiz olacakmış gibi, sanki hayalini kurduğumuz o huzur dolu barışı yaşamımızın sonunda elde edecekmişiz gibi... Ama barış diye bir şey yok. Belki zafer de yoktur. Bütün postalar mutlaka gelecek diye bir şey de yok.