İnsan gömmek istiyor. İnsan başedemeyeceği kadar büyük olduğu için bilinç düzeyine taşıyamadığı şeyleri zihninin çok derininde bir yere gömmek istiyor.
“ Ömrümü verdiğim bu aşkın bipolar bir aşk olduğunu düşünüyorum. Acı ve hazzın sürekli birbirini izlediği, ısırgan, tahrip edici, tüketici ama bir yandan da kalbimi en güçlü duygularla çarptıran, her şeye rağmen keşke yaşamasaydım diyemediğim bu iki kutuplu aşkın; annemin uyurgezerliğinin, benliğime şiddetli bir darbe olarak inen ve beni unutamamaklar denizine atan o büyük sırrının ve deli belleğimin damgasını vurduğu hayatımı boşa geçti diye nitelemem ne kadar doğru olur bilmiyorum.
Belki de gerçekten boşa geçmiştir.. “