Elif
@elifeyre
Öğrenci
Pamukkale Üniversitesi
10 Nisan 2000
428 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şu anki ruh halimle bu kitabı okumak beni çok yordu, o yüzden yarım bırakıyorum. İleride şans vereceğim.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı okuyamadan kaybettiğim için yarım bıraktım olarak kaydettim. Umarım bir yerden çıkar da okumaya devam ederim :(
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Puan vermedi
Üzülerek söylüyorum ki bu yazarın kalemi bana hitap etmiyor... 30 sayfa kadar zorlanarak okudum zaten ön yargıların vardı, yazarın Beni Asla Bırakma romanını da zorlanarak okuyup öyle bitirmiştim. Yani kitaba başlarken "acaba yine sıkılacak mıyım, beğenecek miyim" gibi düşünceler vardı kafamda. Zaman kaybetmemek adına ben de yarım bıraktım, belki ilerde şans veririm.
Gerçek bir direnişin öyküsüEdebiyat
2 Mart 1998'de 10 yaşındayken tanımadığı bir adam tarafından kaçırılan ve 8 yıl boyunca bu adamın psikolojik ve fiziksel tacizine, dayaklarına maruz kalan Natascha Kampusch'un hikayesini onun ağzından okumak beni çok etkiledi. Bu davayı daha önce true crime olayları anlatan bir youtube kanalından biliyordum ama kabul etmeliyim ki bu kadar etkilenmemiştim.
Her şeye rağmen Natascha'nın vazgeçmemesi, onu kaçıran adama boyun eğmemesi ve en sonunda kaçmak için cesareti bulup özgürlüğüne kavuşması beni çok etkiledi. Tam da ergenlik dönemine girecekken, kendini keşfedecekken o yıllarını tanımadığı bir adamın bodrum katında geçirmek ne demek tam olarak bilemiyorum, empati kuramıyorum. Her şeye rağmen hayata tutunmasını bildiği hatta ona yaptığı onca işkenceye rağmen adamı affedebildiği için Natascha'ya hayranlık duymamak elde değil. Kendisi kitapta bu olayı şöyle açıklıyor: ''Eğer yaşananları affetmeseydim yok olur giderdim...''
Ayrıca bu davayla olan belgesellerin ve videoların meraklıları için ekliyorum:
youtube.com/watch?v=964sweh...
youtube.com/watch?v=_W7UQoD...
Tutunamayanlar replikası zaman kaybı bir kitapEdebiyat
--------------------- SPOİLERSIZ-----------------
Kitap için söyleyebileceğim çok bir şey yok. Uzun zamandır ilk defa bir kitabı okurken boğuluyormuş gibi hissettim ve çok sıkıldım. Kitabı kitapyurdu indiriminden 5 tane kitap 35 tl kampanyasından almıştım. Zaten pek bir beklentim yoktu ama tüm önyargılarımdan arınıp okumaya karar verdim. Kitabın ilk 50 sayfası akıcıydı anlayabiliyordum ama sonrasında uzun cümleler, ağdalı bir dil ve en önemlisi Tutunamayanlara olan benzerliğinden dolayı çok zorlanarak bitirdiğim bir kitap oldu. Başlarda güzel kelimelerle karşılaştığımı kabul ediyorum ama Tutunamayanlar'a olan benzerliğini fark ettikten sonra maalesef verimli bir şekilde okuyamadım. Hatta Oğuz Atay gibi burjuva kesiminin de eleştirildiği bir cümle dahi var.
Kitap İstanbul'dan Ankara'ya giden tiyatro ekibinin bir üyesinin ağzından anlatılıyor, aynı Tutunamayanlar'da olduğu gibi baş karakterimizin en yakın arkadaşı intihar etmiş ve bununla başa çıkmaya çalışıyor. Her şeye de bir eleştirisi ve bir görüşü var. Tiyatrodan tutun da devlete hatta konserde insanların öksürmesine kadar görüşleri var. Okurken sık sık ''gerçekten bu kadar detay gerekli mi?'' diye sordum. Belki Oğuz Atay'ı hiç okumamış olsaydım bunları hoş görebilirdim ama bana göre açık bir şekilde Oğuz Atay etkisi vardı. Oğuz Atay'ı bilenler bilir, olaylar anlamsız gibi görünür, karakter kendi içinde konuşmalar yapar zaman zaman bir şeyleri eleştirir ve tüm bunları yaparken de size düşünme fırsatı tanır. Sanırım yazar da bunu yapmaya çalışmış ama üzgünüm bana göre ortaya güzel bir eser çıkmamış.