İçimde ona karşı tarifi imkânsız bir şefkat vardı... Bana bir ruhumun bulunduğunu öğretmişti ve ben de onun şimdiye kadar rastladığım insanlar arasında ilk defa olarak bir ruhunun bulunduğunu tespit ediyordum.
Yurdum gibi yaralıyım
Ne eksik, ne fazla
Derin bir uçurumum
Bütün haritalarda
Geceleri çığlıklar
Giriyor düşlerime
Dirlik nedir bilmedim
Yalan yanlış tarihimde
Yurdum gibi yaralıyım
Dünyaya karşı ben yılar değil yıllar, umudumdur
Sessizce küllenen...
Ahmet Erhan