Lamelif
@elifkocak
5 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Artık çocuk olmadığımı biliyordum, ama 'yetişkin' de değildim. Çocukluğun neşeli umursamazlığı ve yetişkinliğin acısı ve hayal kırıklığı arasında asılı kalmıştım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Sana, beni asla tanımamış olan sana..”
“Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?”
“Müslüman, islâmı öyle sağ ve diri, canlı yaşa ki, seni öldürmeye gelen sende dirilsin.”
“Yavaş yavaş uyanıyordum sanki uykumdan ve rüya değil de gerçek olduğunu fark ediyorum yaşadıklarımın. Hani çok sevdiğiniz biri öldüğünde o ilk gece uykuya direnir ama karşı koymaz uyursunuz ya ve kısacık bir süre sonra büyük bir kalp ağrısıyla uyanırsınız, tam olarak uykuyla uyanıklık arasında geçen o kısacık zamanda rüya zannedersiniz yaşadıklarınızı. İşte öyle bir şeydi o giderken ardından kalan benliğimin hissettiği.”
