...ve ortalığı kaybolan şeylerin varlığını hatırlatan derin bir sessizlik kapladı.
Sayfa 248
Herkesin bu kadar kolay anlaşıbilmesi içimi üşütüyor. 'Suya atılan bir taşın en iyi sonucu dibe düşmesi mi, suyun yüzeyinde yarattığı halkalar mı' diyorum, birisi çıkıp da 'bu, neden attığına, ne zaman attığına, hangi suya attığına, kıyısında seyredene bağlı' demiyor.
Sorumsuz bir kadın değilim, bir yere kadar elimden geleni yapıyorum, bir yerden sonrasını düşünmek istemiyorum. Hepimizin kötü huyları var.
Sayfa 118
