Bizim için bir tek mevsim vardır," keder" mevsimi.Güneşle ay bile bizden uzaklaştırılmıştır sanki.Dışarıda günün maviliği ve altın ışıltısı hüküm sürebilir;ama altında oturduğumuz küçük,demir parmaklıklı pencerenin kalın camından içeri süzülen ışık gri ve soluktur.Mahkumun hücresinde hep alacakaranlık hüküm sürer,tıpkı kalbinde hep gecr yarısının hüküm sürdügü gibi.