Bir an geriye dönüp baktığımda... Bir yarını göremeyeceğimi, bir dünün sesini duyamayacağımı biliyorum. Ve o gün gelecek. O gün gelecek, bir garip ölüme pek yakışacağım.
Kendime zamanın ipini koparma diyorum. Ama bu hiç kolay değil. İnsan uyuyakalıyor, uyanınca aradan aylar geçmiş gibi oluyor. Zamanı nerede bıraktığını hatırlamak çok güç.
İnsan olabilmek bambaşka bir olgu. Şans, cesaret istek gerektiren bir olgu, özellikle dünyada başka hiç kimse yokmuş gibi yalnız kalabilme cesaretini gerektiren bir olgu.