Beni sana getirecek bir yol bulmuştum, karanlıkdan aydınlığa kovuşacakdım...bu yolu umutla, sevinçlə kazmış, kendimden də bir şeyler katmıştım...bir çırpıda yüreğile açtığım bu yolu kapatmak, ağır ağır dönmek, vazgeçmek zor geliyor biraz...
Belki de Marie ölmüş
Artık bu beni hiç ilgilendirmezdi. Ben öldükten
sonra insanların beni unutacaklarını nasıl çok iyi
anlıyorsam, bunu da kendim için öyle doğal buluyordum.
Ölümümden sonra insanların artık benimle hiçbir
alışverişi kalmıyordu. Hatta bunun düşünmenin bile acı
olduğunu söyleyemezdim. Aslında, insanın eninde
sonunda alışmayacağı hiçbir düşünce yoktur.