Emel Duran
@emelduran
raöfl
20 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Oscar Wilde'yi Dorian Gray'in Portresi ile tanımıştım ve o zaman bile nesnelerin veya diğer canlıların bir şey anlattıklarını ve aktarabildiklerini hissettirebilmişti keza bu kitapta da aynı şey oldu. İnsandan başka varlıkların insanla olan teması sonucu bazı duyguları mesela kibir, küçümseme, feda etme, aşk vb. o kadar naif hikayelerle harika bir yalınlıkla aktarabilmişki keşke birkaç tane daha hikaye olsaydı da okusaydık diyebiliyorsunuz. Böyle küçük kitaplara kocaman şeylerin sığması ve sığdırılabilmesi insana güzel şeyler hissettiriyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölmeden önce okunacaklar listesi diye bir listeniz varsa mutlaka içinde olması gereken bir kitap İnsancıklar. Aradan geçen 170 yıla rağmen insanların yoksullukla başa çıkma çabası, toplumda fakirlikten kaynaklanan ezilme, insanlar ne der, insan içine nasıl çıkarım algısını çok iyi anlatan bir kitap.
Evet, bir aşk romanı ama harika insanlik dersleri ve ögütleriyle o dönem Rusyasını da ele alarak harika bir anlatımla birleşmiş müthiş bir eser. Rusyanın soğuk, gri, buhranlı havası, bir çift ve onların mektuplaşmaları, sıkıntıları, hayatları, mutlulukları ve hitapları tek kelimeyle mükemmeldi.
Hayatta gerçekten önüne geçilmez bir toplum algısi olan fakirliğin-daha doğrusu paradan yoksunluğun- tarifinin kahramanların ağzında okumak, ve aslında bazen çok basit bir eylemmiş gibi görünen bir çizme almanın bile bazı insanlara bir lüks olması durup soluklanarak düşünülerek ve de gerçekten bir ders çıkarılarak okunduğunda şükür edebilmeyi her şeye rağmen zorluklara bir insanın -sevginin- sayesinde kol kanat germeyi ögrenebileceğimiz -gözlemleyebileceğimiz- bir eser.
Belki lüksler günümüz için böyle olmayabilir ama insanların düşünceleri maalesefki hâlâ böyle.
Aslında hepimizin tanığı olduğu o koşuşturmalı hayatların içerisinde gürültüye kendini kaptıranların içimizden birileri olanların hikayelerini aktarıyor Tarık Tufan. Ve bu gürültünün içerisinde yinede aşina olduğumuz isimler var: Maria Puder, Raif Efendi, Sartre gibi. Ve toplumu daha doğrusu insanlığı değiştiren şeyleri (kapitalizm,borsacılar, bankacılar) başında çok güzel bir hikaye anlatarak dile getiriyor her yazısında.Ben bunları okuduğumda-çünkü yüzüme gerçekleri bu kadar açıkça vuran başka bir kitapla henüz tanışmadığım için- beyninden vurulmuş döndüm.Tarık Tufan'nın utanmışlıkları ve kendi deyimiyle bakışlarını kaçırdığı bazı şeylerden bizim utandığımızı ve artık gerçekten yorulduğumuzu görüyoruz kitapta.
● Bir şeyle mücadele etmek için onunla yüz yüze gelmek gerekir.
● Demek ki ögrenmeye boyun eğmek gerekiyormuş.
● Akıllı insanlar mutluluğun sağlığa benzediğini çok önceden fark etmişlerdir: Mutluyken fark etmezsiniz; ama yıllar geçtikçe, geçmişte kalan mutluluğumuza ilişkin anılar, ah, anılar!
Bir şeylerin artık farkına varılması gerektiğinin mesajını Kafka 1915 yılında tokat gibi bir kitap ile bize vurguluyor aslında. Hayvanlara dönülmesinin sebebini ise özgür ve doğal yaşama duyulan özlem olarak nitelendiriyor. Gregor Samsa'nın bir sabah uykusundan bir böcek olarak uyanmasını ve bu olayı daha sorgulayamadan işine geç kalmasının müdürünün kafasındaki milyonlarca seneryoyu düşünmesi insanların artık belli kalıplara biçilmiş düşüncelere sahip olması ve bunların analizini hâlâ bir böcekken yapıyor olmasıydı bu kitapta dikkatimi çeken. Çünkü 80 küsur sayfalık kitabın artık Gregorun durumunu ailesi (özellikle annesi) kavrayana kadar düşündüğüm şey buydu. Çünkü empati yaptığımda ben içinde bulunduğum ailede (veya yılda) öncelikle durumumun sorgulamasını yapar hatta ilk kolumu cimciklerdim rüyadamıyım diye. Ve gelgelelim kitabın adının yıllarca yazarlar ve eleştirmenler tarafından çoğu kez tartışılmış ve bu kitaptan çıkarılan derslere ve değinilen konuların içeriğine göre yıllarca "degişim" "dönüşüm" veya "başkalaşım" oluşunun çoğu kez tartışma konusu olması kitabın cazibesini arttırıyor olmasına. Ayrıca bu tartışmaların bir çoğunun okunduğunda aslında tüm başlıklarda Kafka'nın neyi vurgulamak istediğini de düşündürüyor.
