Emine Aysu
@emineaysu
“Yıldızları ve göklerdeki sonsuzluğu farkedin. O zaman hayat neredeyse büyülü gözüküyor”
Şu anda okuduğu kitap
ne makine şu insan be; içine ekmek, şarap, balık, turp koyuyorsun. iç çekmeleri, gülüşler ve düşler çıkıyor!
Bir başkasının onu nasıl sevebildiğini, sevmeye nasıl hakkı olduğunu bazen anlamıyorum, çünkü onu yalnızca ben o kadar yürekten ve o kadar fazla seviyorum ki, ondan başka ne bir şey tanıyor, ne bir şey biliyorum; ondan başka da bir şeyim yok zaten.
O gün büsbütün güzeldi. Hiç yaşanmamış gibi güzeldi. Hayatın eşiğinde düşüncenin eşiğinde son bir defa gördüğümüz şeyler gibi güzeldi.
"Adınla çağır beni, bende seni benimkiyle," dedi ki hayatım boyunca böyle bir şeyi hiç yapmamıştım ve kendi adımı sanki onun adıymış gibi söyler söylemez, hayatımda daha önce hiç paylaşmadım ve sonrasında da paylaşmayacağım bir diyara götürdü beni bu.
Evet, evet, evet. Mutluydum ve önemli olan sadece buydu; başkalarıyla yahut başkaları olmaksızın, mutluydum.