Küçükken lojmanda otururduk ve herkesin ağacı olurdu. büyük ağaçları en yakın arkadaşlar bölüşürlerdi. çok fazla ağaç olmadığı için genelde her ağacın 3 4 tane sahibi vardı. Benim ağacımın ise tek sahibi bendim çünkü yaşlı ve cılız bir ağaçtı. Benim dışımda biri daha binse ağaç kesin kırıldı.Ağacımın en üstünde oturuyordum.Nerdeyse üçüncü kata kadar yüksekteydim. Annem seslendi ben de telaşlandım ve ayağım kaydı. üçüncü kattan düşüp ağır yaralanabilirdim ama sanki elleriyle beni tutmuş gibi ağacımın bir dalı beni tutmuştu. Her gün kahvaltıdan hemen sonra onunla sohbet etmeye gider kurdelelerle ağacımı süslerdim. Sonra kış geldi ve ben ne kadar ağlasam da sızlasam da lojmanın bekçi kulübesindeki sobayı ısıtmak için en yakın arkadaşımı kestiler. Bu kitap bana ağacımı hatırlattı. Her çocuğun da bir şeker portakalı olmalı..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok fazla dil dökmeye gerek olduğunu düşünmüyorum. Ama şunu bilin ki her sayfasında kendimde değiştirmek istediğim, farkettiğim ve beni geriye çeken, mutsuz eden davranışlarımın varlığını farkettim. O davranışları törpülemek için çok güzel bir adım oldu. Teşekkür ederim.
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir HayvandırAhmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 202428,1bin okunma
Bir ekmeğin bile herkesi ne kadar etkilediği... Kelebek etkisi bu olsa gerek.
İlla baba olmak için kan bağının olmasına ihtiyaç mı var? Duygulandım
Kitap gerçekten güzel ilk başlarda çocuk kitabı gibi gelebiliyor bi müddet sonra duygularınıza hakim oluyor ve artık sinirlenmeye ve üzülmeye başlıyorsun kitap bitmeye yakın aslında farkediyosun ki kendi politik durumunu sana anlatıyor hatta kitabın arkasında "küçükleri eğlendirecek bir peri masalı değil, çarpıcı bir politik taşlamadır" yazıyor. yani olayları 3. Kişi sana anlatıyor ve tarafsız sonra da ağzın açık bakıyorsun başarılı bir kitap
BENCE fazla çerez bi kitaptı sırf bu kitabı okumak için evde oturmadım ama okula giderken canım sıkılınca en kafamın kapalı ve algılayamayacak olduğu zamanlarda bile kolayca okuyabiliyorsun ama gel gör ki beğendim bana kitap okuma alışkanlığı kazandırdı kitabı okuduktan sonra daha çok kitap okuyasım geldi. Ilk başları biraz saçma ve sürekli aynı şeyi tekrarlayıp dursa da Ala nın hikyesini anlattığı bölümler harikaydi ve Ala nın annesinin yanında intahar etmesi MÜKEMMEL bir bölümdü.
