Ne güzel yaşayıp gidiyoruz değil mi?
Sağımız, solumuz, önümüz, arkamız hep yalan dünya tutturmuşuz, bir hayattır gidiyoruz.
Ha varız bugüne ha yokuz istesekte istemesekte ömür merdivenlerinden her nefeste bir kere daha yürüyoruz üzülüyoruz kırılıyoruz .
Bir kere ölmek için geldik bin kere dirilip tekrar dönüyoruz milyonlarca nefes içinde durmadan, yılmadan, bıkmadan kendimizi arıyoruz.
Bitiyoruz tükeniyoruz oysa sevmek fani dünyada tüm kötülüklere karşı serzenişti.
Ve ölmek
Dünyayı değil, gönlü terkedişti.
Unutuyoruz...
En acısıda ne biliyor musun?
Unutuluyoruz.....
Bahar geliyor
balkon soğukları da geçti,
hafif esiyor artık.
Havada herşey yoluna girecek kokusu var.
Evet.
biraz sabretsek herşey yoluna girecek gibi.
bu hissi seviyorum...