Emirhan
@emrhnkse
Bomboş bir kitap
Okuduğum en boş kitaplardan birisiydi. Sırf o kadar başladım yarım bırakmayayım diye okudum. Bazı yerlerini merak ediyorsunuz okuyasınız geliyor ama ondan sonra bir anda tüm heyecan kaçıyor, çünkü hep aynı şeyler. Klasik Amerikan gençlik filmleri gibi parti, alkol, cinsellik başka bir şey yok. Okuyan kişiye hiçbir şey katmayan bir kitap. Yazarın en beğenilen eseri denmiş, kim dediyse demez olaydı. Kitaptaki tek iyi yön güzel müziklere yer vermesi ve sayesinde birkaç tane müzik keşfetmiş olmam. Bunu okuyacağınıza gidin Heathers falan izleyin, o daha güzel en azından Winona Ryder oynuyor.
Reklam
dünyada hayatın bir tek manası varsa o da sevmektir.Kitap Alıntısı
Sabahattin Ali'nin okuduğum ikinci kitabı olmasıyla beraber yazarın kişiliğini ve aile hayatını daha yakından tanıma fırsatı sağlayan bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bu kadar romantik birisi olduğunu hiç düşünmemiştim. Yazdığı mektuplarda, Aliye Hanım'a olan sevgisinden güç bulup olaylara hep iyi yanından baktığını görebiliyoruz. Mektuplarda bahsettiği kadar da pek iç açıcı bir evlilikleri olmadığını görüyoruz. Dönemin zorlu şartları ve siyasi sebepler nedeniyle bir türlü doğru düzgün bir arada olamıyorlar, çünkü Sabahattin Ali hapis cezası alıyor ve askerlik işleriyle uğraşıyor. (Zamanında Nihal Atsız'a ettiği hakaretten dolayı da ceza almış). Aynı zamanda eşine ve kızına bakmak için para bulma derdiyle uğraşıyor, ancak buna rağmen yine de karamsarlığa düşmüyor. Bir yolunu bulup durumları düzelteceğini söylüyor. Bunca zorluğa rağmen birbirlerinden vazgeçmemeleri de takdire şayan. Aliye Ali'nin eşine olan bağlılığı,
yaşadığı zorluklara rağmen ilişkilerine devam etmeleri çok hoştu. Aliye Ali'nin yerinde başka birisi olsa bu kadar zorluğa katlanabileceğini zannetmiyorum.
Şiirlerle Dolu Bir YolculukEdebiyat
Ana karakterimiz Japonya’nın Edo döneminde yaşamış haiko ustası bir şair aynı zamanda yazarın da kendisi. Ansızın bir yolculuk planı yapıyor ve uzun soluklu bir yolculuğa atılıyor. Bu yolculuğa arkadaşı Sora ile birlikte çıkıyor. Kitabın başlangıcındaki güzergah haritası ve sonundaki yazarı resmeden resimlerin konması çok hoş olmuş. Anı kitaplarını aratmıyor bu tarafı. Japon gelenekleriyle alakalı da bir sürü şey öğreniyoruz bu sırada. Yolculuk hikayeleri kısa kısa anlatılmış bu sayede hiç sıkmadan bitirebildim. Kitabın kötü olan bir yanı varsa o da kesinlikle şiirler. Şiirler o kadar anlamsız geliyor ki neredeyse hiçbir duygu uyandırmıyor. Çeviriden kaynaklandığını sanmıyorum çünkü kitabın genel çevirisi gayet güzel ama konu şiirlere gelince nedense rastgele sallanmış kelimeler silsilesi. Yine de Japon kültürüne ilgiliyseniz okumanızı öneririm.